Roman

“…”Sen benim karımsın,” diyerek sözümü kesti. “En zor anlarında yanında olamayacaksam niye evlendik biz?” Dudaklarımda belli belirsiz bir tebessüm oluştu. “Ailen parçalara ayrıldı ama sen hâlâ benim için endişeleniyorsun.…daha fazla”

“Gerçek olan biri beni düşlüyor. O gerçek, ben ise bir düş oluyorum!..”

“Babam... Benim hayatımın merkezinde duran en büyük dayanağım. Onun bir sözü vardı, hâlâ kulaklarımda çınlar: "Kızım, hayat sana ne verirse versin; sen ne istediğini bilirsen kendi yolunu çizersin. Gece olmazsa gündüzün,…daha fazla”

“Maviydin gri oldun. Umuttun acıya karıştın.”

“İçimden gelen o çığlığı sahiden kopardım mı, yoksa ruhumun çığlığı olarak sessiz mi kaldı?”

“Durmaksızın öğrenmek gerekiyor; kendini tanımak, her günün değişikliğine kendini uyarlamak.”

“İnsan ya aynı tarafta olduğu kişinin sözüne güvenirdi ya da tam karşısında durduğunundan emin olduğu kişinin tehdidine boyun eğerdi. ”

“Herkes her şeyden korkuyor! Korku da korkudan korkuyor!”

““Eli elime degmedi ama, sesi ruhuma değsin.””

“O, olduğu gibiydi; ya onu bu haliyle kabul ederdiniz ya da cehenneme kadar yolunuz vardı.”

“Uzayın uzaklarından, turuncu bir portakal görüntüsünde fırfır dönen bir yuvarlak, yuvarlacık bir küre üstünde, kader birliği içinde yaşayan, bir varmış bir yokmuşluk bilincinde, bilinçsizliğinde devinen milyonlarca insan…daha fazla”

“Bu dünya sevgisiz bir dünya. Dünyayı sevmeyenlerin, ağaçları, kuşları, ak bulutları, mavi göğü, akar suları, topal karıncayı, hasta kurbağayı sevmeyenlerin dünyası. İnsanoğlunu sevmeyenlerin dünyası. İnsanın yozlaşma bel…daha fazla”

“İnsan bir defa kaybettiğini başka bir defa tekrar bulabilir.”

“Dışım mı daha karanlık yoksa içim mi?”

““Görgüsüz kadın burun tarafı yırtık bir çorap gibi insanı rahatsız edici bir şeydir.””

“Kadere teslim olmak, ona karşı koymak kadar tehlikelidir.”

“"Hiçbir zaman gelmedi diyemem, geldi ama, iyi şeyler de geldi ama, asıl aradığım gelmedi."”

“İnsan tek olmadığını anlamamış, anlayamamışsa ve anlayamıyorsa, Dünya, gerçekten de, çok, çok büyüktür; çünkü insan, zamana ve mekâna göre çok, çok küçüktür ha var, ha yoktur.”

“Yalnızlık, ilk defa omuzlarında güvenli bir zırh gibi değil, boğucu bir kefen gibi hissettirmişti.”

“"Bugün," dedi, "yeni bir yaşama başlıyoruz, Orfeo. Dünyanın daha büyük, havanın daha temiz ve gökyüzünün daha mavi olduğunu duyumsamıyor musun?"”