Roman

“Haberin var mı ne haldesin? Hiç kendinden haberin var mı?”

“"Yaşamak ölülerin de hakkı."”

“Yaşamak denen şey biraz da karanlığa ihtiyaç duyar.”

“İradesinin zayıflığı olmasa, insan ne meleklere teslim olur büsbütün ne de ölüme.”

“Ölüler konuştuğunda, yaşayanlar gölgelere bürünür.”

“Dışı büyüleyici, içi ise çürümüştü. Ancak hepsi farklı hızlarda ve farklı derecelerde çürümüyor muydu zaten?”

“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”

“Zengin ile yoksul arasındaki uçurum git­tikçe büyüyor.”

“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”

“Öyle bir zamanda, öyle bir yaşta, öyle bir travmalar ülkesinde yaşıyoruz ki ve mutlu olabileceğimiz şeylerin sayısı o kadar az ki; otur ağla.”

“İnsan bazen yaşadıklarını ya hatırlamak ya da unutmak istemez…””

“''yitirdim kendimi kendi içimde…”

“Şu para denilen iğrenç şey yok mu, bütün insansal ilişkileri rezilleştiriyor!”

“…Her an beni boğazlayacakmış gibi yaşamanın nasıl bir duygu karmaşası yarattığından habersizdi. Bu yüzden [object Object] diyebiliyordu. [object Object] tam arkamda duruyor ve bana [object Object] olduğunu fısıldıyordu.”

“"Krallar ve lordlar gelir ve geçer, geride çöllere dikilmiş heykellerden başka hiçbir şey kalmaz."”

“Gözleri doluyordu yerli yersiz.”

“AŞTİ’nin peronlarında asılı rakamların önünde saniyeler koşuşturuyordu. Yelkovanlar yürüyordu. Otobüsler perona yanaştığında perondaki rakamlar tam saati gösteriyordu. Ben tıpkı çocukluğumdaki gibi merkezindeki noktaydım…daha fazla”

“Her şey, herkes topraktan gelip toprağa gidiyor. Ezelî bir devridaim.”

“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”

“"... ölünce, insanlar arasında sınıf farkı kalmıyor. Burada hep bir aradayız! Efendi de, uşak da, kendini bilen de, bilmeyen de ..."”