Roman

“Mutluluk da mutsuzluk kadar yıpratıcıdır.”

“"Çoğu zaman bizi korkutan ışık değil, içimizdeki karanlıktır."”

““Giden biziz neneciğim, giden biziz. Kalansa hep o fani dediğimiz dünyadır,"”

“Gerçek aziz gibiler.”

“Söylediklerimizde, söyleyemediğimiz hangi sözün bakışı var?”

“Basamaklar… Hep daha yukarısı. Daha fazlası. İnsanların o bitmek bilmeyen tırmanma arzusu… Ben bazen sadece bu amansız telaşın sonunu merak ediyorum.”

““Sürekli yabancılaştığını hissederek yaşamak ne kadar yıpratıcı bir duyguymuş meğer… Hiçbir ‘yakınlığın’ kapatamayacağı bir uzaklıkta yaşamak bu…””

“Herkesin yüzünde bir maske. Takıldığında mutluluk vaad edenlerden....”

“Eski dost yeni sevgili, eski sevgili yeni dost olur mu?”

“"Düşünme. Yavaşça bırak. Düşünmeyi bıraktığında acı dağılacak." "Ya çocukluğum özlerse seni?" "Gökyüzüne bak."”

““Başka şeyler yazıyordum ama kafamın bir köşesinde hep o vardı.””

““Ben aşkım için gururumdan vazgeçiyorum, sen gururun için aşkından.””

“Arasıra kendi kendime konuşurum.”

“Acı dolu, mutsuz bir adamdı ve etrafındaki herkesin onun gibi hissetmesini görev edinmişti.”

“Toplum onlara zararı olmayan her türlü deliliğe tolerans gösterir. Bu bir iyi hissetme, kendinden hoşnut olma biçimi.”

“-Hepimiz ölüme çok mu yakınız?”

“"Çünkü; sevmenin insanı daha güçlü kıldığına inanıyorum."”

“"Hiçbir ruh kötü doğmaz. Eğilimler olur,yatkınlıklar.. Ama nasıl karbon, baskı ve ısıyla elmasa dönüşüyora, acı da bir ruhu korkunç bir şeye dönüştürebilir."”

““Şimdi…Babanızın evindeki şöminenin ebadı malum. Oraya bir insanı, hele babanız gibi cüsseli birini sığdırmak kolay değil. Epey uğraşmak gerekir. Üstelik o durumda ateş yakmak da zor. Haliyle… gene özür diliyorum, hanıme…daha fazla”

“İnsan mutsuzluğunu birileriyle paylaşarak dayanabilir bu dünyaya belki de.”