Roman

“Ne yapılabilir? Yazgım benden daha güçlü.”

“Yalnızlık, ilk defa omuzlarında güvenli bir zırh gibi değil, boğucu bir kefen gibi hissettirmişti.”

“"... ölünce, insanlar arasında sınıf farkı kalmıyor. Burada hep bir aradayız! Efendi de, uşak da, kendini bilen de, bilmeyen de ..."”

“Hâlbuki mesele çok basit: İnsan hastalanır ve ölür.”

“... "Ateşten yanan sahiden de ateşe doyamıyormuş."”

“Platonik aşklar çok fena. Aşık olan için mi daha kötü, aşık olunan için mi merak ediyorum... Kesinlikle aşık olan için.”

“Kötülüğü en saf haliyle karşımda gördüğümde, herkesi, her şeyi bırakıp kaçmak geliyor içimden.”

“… sevgi galip gelmişti, aşk onu hem iyileştiriyor hem yok ediyordu.”

“Öfkeye kucak açıyordum çünkü onunla başa çıkmak keder ve çaresizliğe göre çok daha kolaydı.”

“"Gelecekte sevdiğin bir şey kırıldığında ya bir da seni terk ettiğinde şurasının" -göğüsüme vurdum- "sızlamayacağı bir an yok. Sadece şu an ve şu anda ne yapacağın var."”

“Seni bu genç yaşında aşktan nasıl bu kadar korkuttular?”

“"Senden ayrı olduğum zamanlarda nefes aldığımdan bile emin değilim””

“...sorun olmadıkları kişiler gibi görünmeye çalışmalarıdır.”

“Gittikçe bizim olmayan bir Dünyaydı.”

“"Ne diyeyim ki oğlum? Babamız olacak kişiyi biz seçemiyoruz ki."”

“' Her zaman umut vardı Hiç umut kalmadığında bile..”

“Biz, bize yarayı vereni değil, yarayı nasıl sevdiğimizi unutamıyoruzdur, her acı biraz da bizim eserimizdir. Ona biçtiğimiz anlam, yüklediğimiz değer, kucaklayışımız… O yüzden bazı yara izleri kapanmaz çünkü biz o yaraya…daha fazla”

“"Ancak mutlu kadınların göz bebekleri parlar!"”

“"Anlayamıyorsan, dokunamıyorsan, hissedemiyorsan, hangi tarafın var olduğunu sorgulamalı insan."”

“Hep aynı... Dün de bugün de....”