Roman

“Kafamı çıkarıp dolaba kilitlesem bir haftalığına karanlığına boş bir dolabın omuzlarıma bir çınar diksem kafamın yerine uyusam gölgesinde bir haftalığına.”

““Hadi babacığım,sana sarılayım.Şimdi kucağına oturup kafamı omzuna koyayım çünkü tam oraya göre.””

“Her zaman Woodhouseların kızlarıyla Knightleylerin oğulları vardı.”

“Kendi düşüncelerinin ağırlığı altında yıkılmıştı adeta.”

“İnsan, bu dünya da yalnız ve yalnız kendine güvenmeliydi.”

“Her aşık kalben bir deli, zihnen de bir ozandır.”

“Her birimizin kalbi bir dünya, kimileri ölüyor kalbimizde, kimileri doğuyor. Her kaybettiğimize karşı bir kazanış, her nefret ettiğimize karşı bir seviş, her vazgeçtiğimize karşı bir bağlanış, her hayır dediğimize karşı…daha fazla”

“Dikkat ehline, herkesin halini, yüz açıklar.”

“"Bir insana dengesini kaybettirip, sonra da normal davranmasını bekleyemezsiniz."”

“... Yarın sabah gözümü açar açmaz denize koşmalı, yüzmeli, yüzmeli... Yüzmek iyi gelir bana. Yaptığım tek spor. Üstelik terasta egzersizler yapabilirim, kimseler görmez. Ama önce kitap sandığını açmalı. Sevgili kitapları…daha fazla”

“Bazı kitaplar vardır, kapayıp tekrar elinize aldığınızda tükettiğinizi sandığınız satırlar, aradan geçen sürede yeniden mayalanıp bambaşka vecheleriyle arz-ı endam ederler.”

“"Öylesine çekip gidiyorduk ama veda etmesini bilmiyorduk.Belki de yapmaya cesaret edemeyeceğimiz tek şey buydu."”

““Hiçbir din insanların kalbindeki kötülüğü temizleyemedi.””

““İnsan,insandan her şeyi beklemeli…””

“İnsanlar «Nerde o eski zamanlar, nerde o eski günler, haftalar, aylar ..•» demekte haklıdırlar.”

“Esas kokuşma nedir? Ha? Söyleyeyim ben sana… tahammül etmek zorunda olduğumuz şeyler!”

“Yedi gün dediğin o kadar uzun değildi, insanları unutmaya yetmezdi. Ama yıkmaya yeterdi, değerleri, amaçları, sevgileri kül etmeye, baştan sona değiştirmeye yeterdi.”

“Ben şimdi hiçbir şeye «olmaz!» demiyorum.”

“Kendi evrenimiz var bizim. Mars görse kıskanır. Jüpiter görse Satürn ile gıybetini eder.”

“Çoğu zaman böyleydi; birisi mutluluğu ya da erdemiyle övünüyor, böbürleniyorsa, onda bunun ikisi de yok demekti.”