Roman

“Ne kal ne de git diyebiliyordu. ~”

““Unutmak insan beyninin hayatı sürdürebilmek için bulduğu en muhteşem çözümdü…””

“Var evi kerem evi, yok evi verem evi.”

“Biliyor musun Her şeye gücü yeten başkomutan olsan bile seni ağlarken gördüğüm anda ne yapacağımı asla bilemiyorum.”

“Kahve içenlerin intihar etme olasılığı, içmeyenlere göre daha düşüktür.”

“Eskiden insanlar bu topraklarda sıtmayla boğuşurken bile bir “yarın” umudu taşırlardı.”

“Bir evi ev yapan bir kadının eli ve kalbidir. Ya da bir çoçuğun varlığı...”

““ İhtiyaç duyduğum kişi hep oydu, bundan sonra da hep o olacaktı. ””

“Bu hayatta olmadı. İkimizin de kedi olduğu bir hayatta görüşürüz Efe..”

““Hayatının her anı bir takasmış gibi hissediyor musun hiç? Seni sen yapan şeyleri tutmak için başka parçalarını satıyormuşsun gibi?..” … “Kendimden çok verdiğimden ve kim olduğumu unuttuğumdan korkuyorum.””

“Belli, iyi şeyler olmayacak...”

“İstanbul, yaşlı ve ahlaksız bir kadına, onun oturduğu yere; sis ise çirkin hadiseleri örten bir perdeye benzetilmiştir.”

“''...sanki beni ona doğru itmişler, sanki ona doğru yuvarlanıyormuşum...''”

“"Bir rastlantı," dedim burnumu çekerken. "Bir rastlantıymış sadece."”

“Görünüşe aldanmayacaksın!”

“Şiddet, okuma yazma bilmez.”

“Nedense gülmekten vazgeçti sonra, yüzüne belli belirsiz bir karanlık çöktü.”

“İnsanoğlunun, belki de en güzel yeri çocukluğu.”

“Dünya üzerinde iki tür insan vardır: trafikte sarı ışığı görünce frene dokunanlar ve aynı sarı ışık karşısında gazı kökleyenler.”

““Bu benim de delirmem anlamına gelse bile, her zaman yanındayım.””