Roman

“Her geçen gün kendime daha çok ihtiyaç duyuyorum.”

“Çünkü, elbette hiç kimse 'sonsuza dek mutlu yaşamazdı' ve bu bir gerçekti!”

“İnsanlar zedelene zedelene sürdürüyor yaşamlarını.”

“"Saadet gibi felaketin de ne kadar kollektif bir şey olduğunu bugün her zamandan daha iyi anlıyorum. "”

“…”Sen benim karımsın,” diyerek sözümü kesti. “En zor anlarında yanında olamayacaksam niye evlendik biz?” Dudaklarımda belli belirsiz bir tebessüm oluştu. “Ailen parçalara ayrıldı ama sen hâlâ benim için endişeleniyorsun.…daha fazla”

“...kendimizi yenmek, düşmanı yenmekten daha zordur.”

“.. hasretini etimin içinde işleyen bir yara gibi taşıyorum..”

“İnsan kendi içinde olup bitenlerden öyle habersiz olabiliyor ki…”

“Bu da laf mı? Bu fanide kazık kakmadık diye öfkelenmeyecek miyiz,sevinmeyecek miyiz,sevmeyecek miyiz, kıskanmayacak mıyız, dövüşmeyecek miyiz, yaşamayacak mıyız?”

““Ben çalışmak istemiyorum, hayat beni mecbur ediyor…””

“Gezegenim havaya uçurulduğunda sabahtı, ve bütün giysilerim gezegenimin içindeydi. bu yüzden ortalıkta sabahlıkla dolaşıyorum..”

“Öncelikle hiç kimsenin mükemmel olmadığını anlaması gerek.”

“Tek hürriyetiniz var; insanların mükemmel olmadığından yakınmak. (Bkz. A. Camus, L'Homme revolte)”

“Kötülüğü en saf haliyle karşımda gördüğümde, herkesi, her şeyi bırakıp kaçmak geliyor içimden.”

“Kendinin en iyi arkadaşı olmalısın.”

“Erkekler şaşıran kadınları severler. Akıllı bir kadını şaşırtmak o kadar zordur ki, bu yüzden onlara fazla bulaşmazlar; akıllı kadının kokusunu yüz metreden alır, ondan uzak dururlar.”

“Yalnızlığı bile sevmeyi öğrendim.”

““Okuduğun kitaplar her şeyi unutturmuş sana!””

“Yaşadığımızın farkına varmayacak olduktan sonra ne diye yaşıyoruz?”

“Bu dünyada her şeyin, herkesin, hele insanın, hele hele insanın hakkını vereceksin.”