Roman

“Sen, benim geç kalışlarıma umudumsun…”

“Haklılığımla yalnızdım.”

“"Kin, zayıfların öfkesidir."”

““Beni ürkütüyorsun, bunca mutsuz oluşun ve olacağının çığlıkları kulaklarımı sağır ediyor.””

“''Onu kitaplardan tanıyorum,'' mu diyeceksin?”

“Beni anlayışsızlığınız mahvediyor”

“"Savaşım hiçbir zaman bitmeyecek," dedi. "Ama uğruna savaş vereceğim tek şey sensin."”

“"Bir insanı tanıdığını sanıyorsun,"”

“"Aradığın da seni aramakta..."”

“"Nasıl olsa artık gürültüsüz patırtısız yaşayabilirim " diye düşünüyordu. "Hiç değilse ölü hayatımın bunda sonraki günlerini şimdiden ölmüşcesine yaşayabilirim"”

“"Benim çok düşmanım oldu. Yılların bana öğrettiği birşey var, kaybedeceğin kesinken asla savaşa girme."”

“... azala azala tükendik, bittik.”

“Hayat sadece toplama ve çıkarma değil. Aynı zamanda kaybın, başarısızlığın birikimi, çarpımı””

“Aşkın ve sevginin farklı dilleri vardır. Her insan farklı bir şekilde gösterir sevgisini. Her insan başka bir şekilde anlatır kalbindekini. Kimisi bakışıyla, kimisi öpücükleriyle, kimisi de kelimelerle.”

“-Siz bir müddet burada kalmak fikrinde misiniz Kemal Bey? - Sakin bir yer... Havası güzel, güneşi güzel, insanları zararsız...”

“Ne alemdesin yaşama sevincim benim?”

““Her kimden şüpheleneceksek karşısına elimiz sağlam çıkmamız, yalan söz konusuysa söylediklerini çürütebilmemiz lazım, ağabey. Aksi taktirde ‘ben böyle dedim, sen öyle dedin’den öteye gidemeyiz.””

“İnsanlar nesneler yapar, evler inşa eder; fakat hepsine anlam veren boşluktur. Varlığa anlam veren yokluktur.”

“Köyün kızlarının çoğu gibi o da yasemin sürerdi. Ama onun yasemini bir başka kokardı.”

“Şimdi daha iyi anlıyorum: o dönüp dolaşıp kendi ken­dine gelmeleri de kendi kendinden kopmanın, başka başka insanlara bölünmenin, başka başka insanlarda parçalanıp ufalanmanın başlangıcıydı gerçekte. Ama bunu kendisi de…daha fazla”