Roman

“+ Ne yiyip içiyorsun? Zayıf düşmekten korkmuyor musun? - Mezardaki kurtlara fazla mal götürmek istemiyorum. Birkaç dilim kuru ekmek neme yetmez!”

“"Çünkü yazmak, direnmek kadar umut dolu bir eylemdir."”

“"Unutmak istiyordu en çok da kendini. Nerede olduğunu, ne yaptığını, ne yapacağını bilmemek, yitip gitmek."”

“Onun olduğu yerde ben yokum; benim olduğum yerde o yok.”

“''Nasıl da ıssız. Nasıl bir ıssızlık bu! İçimde.''”

“İnsanların iyi olduklarını düşünmeye alışkın değilim.”

“''Hiçbir yeri yakamayan ateş eninde sonunda kendi kendine sönerdi.''”

“Bazen, karşınızdaki pek bir şey söylemese bile yüz ifadeleri ve mimiklerinden duygularını okuyabilirdiniz.”

“İnsan gerçekten bir kere severmiş, seninle yaşlanmak, sana kitap okumak, çay demlemek isterdim.”

“İnsan zihni, kendi yarattığı yalanlara inanma konusunda ustadır.”

“Keşke. Bu aptal kelimeden nefret ediyordum.”

“Halka doğru inmek orada kalmak için değil, onu yukarıya çıkarmak içindir.”

“"Bunu öncesinde de biliyordum ama şimdi gerçekten anladım. İnsan hayatı... anlamsız." Joan ona baktı. Nasıl oluyordu da yan yana duran iki insan aynı manzaraya bakıp bu kadar zıt iki sonuca varabiliyordu?”

“Ben senin yüreğini bilirim. İçinde fenalık yoktur. Ne yapsan gücenmem”

“"Hayat hikâyelerden oluşur. İyi hikâyeler, kötü hikâyeler, mutlu hikâyeler. Acı hikâyeler..."”

“İşte, yalnız bu teselli ümidiyle sefil hayatıma biraz güneş serpiliyor...”

“Umuttan yoksun insanları kontrol etmek çok daha kolaydır.”

“"Her ayrılık biraz acıdır. Bereket versin ki unutulur."”

“Belki beni çok kimse sevmemişti….”

“"Keşke bunu yapmasan, Jet." "Neyi yapmasam anne? Konuşmayı mı? Var olmayı mı?"”