Roman

“Kendimi bir kütüphanede hayal ediyorum, rafları tozlanmış, kitapların sırt yazıları silinmiş. İçimdeki kütüphaneci uyukluyor, defterleri yanlış raflara yerleştiriyor, o yüzden aynı hikâyeyi tekrar tekrar buluyorum. Bir k…daha fazla”

“Kim olduğunu bilmiyorsan kendin olabilmen mümkün değildir.”

“Sana neden bu kadar bağlandım ki, sonunda acı olduğunu bile bile...”

““Yüzük tekrar, tekrar, tekrar yandı.””

“İnsanlar çok şeye inanıyor ama çok az şey biliyorlardı.”

“"Her kararsız dakika beni bir sene daha ihtiyarlatacak."”

“* Bir şeyi, senden çekilip alındığını düşününce bile fiziksel acı hissedecek kadar sevmek? *”

“Seni bu genç yaşında aşktan nasıl bu kadar korkuttular?”

“Çiçeğim, o kadar emeğe rağmen giden insan yüktür, kayıp değil.”

““İnsan insana sebepsiz bir şey yapmaz, mutlaka bir sebep vardır.””

“İçimdeki insanı yitirdim.”

“Yara sıcakken acımaz.”

“"Hiçbir zaman, sonunda her şey düzelmemiştir."”

“"Yaşayan ölüleri oynuyoruz."”

“Öfkeye kucak açıyordum çünkü onunla başa çıkmak keder ve çaresizliğe göre çok daha kolaydı.”

“"Arayan bulur derler, ben kayboldum yine." (Ahmet Ali Arslan _şarkı sözü)”

“Seçme şansı olunca, kendine benzeyeni seçer insan. Bu çok doğal.”

“Bazen kendime bile ağır geliyorum.”

“İnsan ne kadar uyanık olsa da bir hata yapar Ne kadar hünerli olsa da bir ayıbı olur”

“Herkes kurtarılmayı hak eder Peki kendimizi kurtarmamız gereken şey, yine kendimizsek?”