Roman

““Hayat bir anda nasıl da tepetaklak olabiliyordu.””

“Kardeş ! Bu, nasıl kısa ömrünün üstüne çöken yalnızlık hülyasını dağıtan sihirli bir kelime !”

“Eski kendime dönmek için bir dönüş yolculuğu gerekiyordu.”

“Was du verlachst, wirst du noch dienen. “Bugün alay ettiğin şeye, yarın hizmet edeceksin.””

“Elveda yalnızlık ve huzur! Merhaba hayat!”

“İnsanın kendini anlatması ne kadar güç, huyunu da saklaması da ne kadar müşküldür. (Çölde)”

“Kadere teslim olmak, ona karşı koymak kadar tehlikelidir.”

“İnsanlar nesneler yapar, evler inşa eder; fakat hepsine anlam veren boşluktur. Varlığa anlam veren yokluktur.”

“Yok cana yakın bir arzu Yüreğime sokacak Kara bir kelebek ruhum Sızar yüreğimin kapılarından”

“Yitirdim kendimi kendi içimde”

“Herkesin bildiği gerçekleri açıkça söylemek bazen suç olur.”

“Bu yüzden kadınların ruhları ölümsüzdür.”

“Gâvurdan farkları yok. - Öyle kızım he. Dünya kötüler dünyası.”

““Gitme!” Kız el sallıyordu. “Gitme!” diye bağırdı incecik sesiyle. “Gitmeeee!” Mecburum, diye düşündü Witcher. Mecburum, Ciri. Çünkü... çünkü ben hep giderim.”

“İnsan mutsuzluğunu birileriyle paylaşarak dayanabilir bu dünyaya belki de.”

“Hiçbir yere gitmemişim. Gidememişim, daha doğrusu.”

“Güzel günler göreceğiz çocuklar, güneşli günler göre- -ceğiz... Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar, ışıklı maviliklere süre- -ceğiz...”

“Gece...Kimine göre ürkütücü karanlık, kimine göre bütün kötülüklerin üzerini örten bir örtü...”

“Düşün. Dayan ve düşün.”

“...hancının kendisi de keyifsizdi. Sağlıksız değil, sadece içi boştu. Sönüktü. Yanlış bir toprağa dikilen ve hayati bir ihtiyacından yoksun kaldığı için solmaya başlayan bir bitki gibi.”