BA
Beyza Akçamoğlu🌱Yeni Okur
@beyza_akcamoglu_70
Alıntı
“Günüm seninle başlasın istemiştim Çok değil ki…”— Bütün Şiirleri -1, Şükrü Erbaş (s. 82)
0 izlenme·3ay
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.
“Günüm seninle başlasın istemiştim Çok değil ki…”— Bütün Şiirleri -1, Şükrü Erbaş (s. 82)
“Beni affet Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç.”— Şiirler, Ahmet Hamdi Tanpınar
“Fermân-ı aşka cân ile var inkiyâdumuz Hükm-i kazâya zerre yok inâdumuz Baş egmezüz edâniye dünyâ-yı dün için Allahadur tevekkelümüz i’timadumuz.”— Baki Divanı, Sabahattin Küçük (s. 218)
“Gönül istiyor ki insanın insana, zulmü bitsin.”— Dosta Doğru / Bütün Şiirleri 4, Abdurrahim Karakoç
“"Beklemek bir çeşit ölmektir.."”— Şiir Denizi 2, Ümit Yaşar Oğuzcan
“"... utanmaz ve arlanmaz ve tabiatı fevkalade madrabaz ve zekası son derece kıt ve akıldan sakat ve fakat kurnaz mı kurnaz ve lafları dilli düdük ve kendisi hödük oğlu hödük ." *madrabaz : dalavere çeviren kimse”— Hazret-i dangalak, Aziz Nesin
“Nasıl "genç" dersiniz bize? "Yeni" nasıl dersiniz? Anca alışıyoruz aşka, ölüme ve sanata Futbolcumuz, şarkıcımız, ibnemiz Aslında çiğ bir umut: Bir gün bitecek emekliliğimiz. Yaşlıydık doğurduğunuzda bizi, Gençleşerek öl…”— Akademi, Tuna Kiremitçi (s. 32)
“Dibini görmediğin suya atlamadığın gibi, sonunu bilmediğin sevgiye teslim etme kendini.”— Mas̲navī, Rumi (Jalāl ad-Dīn Muḥammad Balkhī)
“Gönlüme sevdanın güneşi doğdu Şüphe iklimimi ışığa boğdu. İlk yagmurum "kalu bela" da yağdı Bulandım, duruldum doğmadan önce.”— Yasaklı Rüyalar / Bütün Şiirleri 8, Abdurrahim Karakoç (s. 82)
“[object Object] [object Object] ”— Başaklar gebe, Necati Cumalı (s. 127)
“İçim sevdalı, Dışım yoksul, [object Object]”— Bu Yalnızlık Benim / Toplu Şiirler (1951-1984), Metin Eloğlu (s. 581)
“kış gelmek üzere, oysaki gönül kışa girmeye hazır değil..”— Yeni şiirler, Nazım Hikmet
“Varsa aslı bunların alemde siksinler beni Aşikar etmiş sana eşyayı Halâk-ı ganî Beklenen esmâ-ı Hak'dan bil ki mangır ma'deni Dervişi bağlar yularsız tekkeye şeyh-i denî Olma artık bir kenef kandiline pervâne Türk!”— Neyzen Tevfik, Seyit Kemal Karaalioğlu
“Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz, Gözyaşlarıma, ellerinizle? Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel, Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu Bu derde düşmeden önce. Bir yer var, biliyorum; Her şeyi…”— 100 aşk şiiri, Cemal Süreya (s. 31)
“"Seninle benim arama büyük bir uçurum kondu."”— Robinson Crusoe, Daniel Defoe
“Fakat bugün yaşamak bir piyango bileti gibi…”— Yatar Bursa Kalesinde, Nazım Hikmet (s. 71)
“"Gerçeğin şimşeği düşüncelerin çatışmasıyla çakar””— Bir Şeyler Olacak Yarın / Tüm Şiirler, Bülent Ecevit
“Fiske yedi hürriyetim Nasip öldü talih düştü Sabır yüklü bahtsız yetim Oynadığım hep cümbüştü”— Sineğin Türküsü, Fazıl Özden (s. 13)
“Senden kaçıp görünmemeler naz imiş sana”— Naili Divanı (Kuşe), Naili
“Yitirmek için mi buldum seni ben...”— Sonrası kalır, Edip Cansever (s. 556)