“Ama ne kadar gülmeye çalışsak başaramıyoruz.Ne yaparsak yapalım bu gece, hayatın terazisinde hüzün ağır basıyor.”— İki Şiirin Arasında, Yekta Kopan
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.

“Ama ne kadar gülmeye çalışsak başaramıyoruz.Ne yaparsak yapalım bu gece, hayatın terazisinde hüzün ağır basıyor.”— İki Şiirin Arasında, Yekta Kopan
“"Cehennem dediğin dal odun yoktur, Herkes ateşini burdan götürür."”— Pir Sultan Abdal, Pir Sultan Abdal
“••• Oysa biz sarılacaktık. Aynı acının farklı tonlarında, birbirimize ağıt olacaktık. Ama ne yaptık? Kimin daha çok kanadığına baktık. Ve sustuk en çok orada, en çok konuşmamız gereken yerde… •••”— Şapkam dolu çiçekle, Cemal Süreya
“"O hükmünü sürdürürken ben egemen oldum ona, Esir alıp sürükledim.””— Aşk ve Anlatı Şiirleri (Ciltli), William Shakespeare (s. 7)
“Bak ! Dünya renkler içinde ! Bu güzel dünya içinde Sevin sevinebilirsen İnsanlığın haline karşı”— Beni Bu Güzel Havalar Mahvetti Kendi Sesinden Şiirler, Orhan Veli Kanık (s. 51)
“Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz, Gözyaşlarıma, ellerinizle? Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel, Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu Bu derde düşmeden önce. Bir yer var, biliyorum; Her şeyi…”— 100 Aşk Şiiri, Cemal Süreya (s. 31)
“yitirmekten ürktüğün senden olmayandır”— Bir Şeyler Olacak Yarın / Tüm Şiirler, Bülent Ecevit
“Mutsuz bilincin kendisi, özbilincin bir başkasına bakmasıdır unutma...”— Tuhaf Bir Erkek, Leylâ Erbil (s. 58)
“Ne kadar çok seviyorum Güneşlenen kertenkeleyi Kişneyen atları Okula giden çocukları Gökyüzünü, güneşi Belli seni düşünüyorum”— Eşik 1947-1975 Toplu Şiirler 1, İlhan Berk (s. 100)
“Saçların uçuşurdu rüzgârdan. Yanından seni seyrederdim. Güneş yakardı, deniz yanardı… Sen konuşurdun, dinlerdim. Gülerdin… Susardın, düşünürdün. Benimle el-ele yürürdün… Yol biterdi. Görmezdim seni… Zaman yıl yıl geçerdi…”— Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum (Cd Ek'li) Kendi Sesinden Şiirler, Özdemir Asaf (s. 59)
“Bence elde edemediklerimizle ilgili bütün huzursuzluğumuz, sahip olduklarımız için şükretme huyumuz olmamasından kaynaklanıyordu.”— Robinson Crusoe, Daniel Defoe
“• Hangi yollardan geçip de vardın gönlüme... •”— 100 Aşk Sonesi, Pablo Neruda
“Yani şair, çağlarüstüdür; küresel bir kahramandır; âlemleri durmaksızın dolaşan evrensel bir gezgindir; tehlikelerden, uçurumlardan, iniş çıkışlardan asla korkmayan bir adamdır. Ruhu, inleyen ruhların saklı suskunluğunu…”— Servet-i Fünûn şiir estetiği, Hasan Akay
“Şimdi yılgın, hiç olmadığım kadar ürkek, yavaş yavaş kendi dibime doğru batıyorum.”— Doğu-Batı Divanı, Enis Batur (s. 541)
“Şarabım bir sabra erişmiş küpte, Bir elim ay, bir elim körpe güneş, Bir göl gibiyim akşamlara dönmüş, Yıldızları kendinden daha dipte.”— Yeni şiirler, Oktay Rifat
“- Var mısın yok yere ağlamaya...”— Erbain/Kırk Yılın Şiirleri (Ciltli), İsmet Özel (s. 91)
“İnsan elbet bir gün haykırır gökyüzüne Haykırır içindeki çocuklar ölünce”— Aşk Olsun Şiir!, Şule Turan (s. 41)
“kış gelmek üzere, oysaki gönül kışa girmeye hazır değil..”— Yeni Şiirler (1951-1959), Nazım Hikmet Ran
“Gönül mecnun gibi dil-beste olma zulfi Leylaya Seni sahra-neverd-i aşk eden zira Huda'dır hep”— Ve gazel yeniden, İskender Pala
“… Nereden geliyorsun sen? Elinde bir tutam şiir..”— Apokalips / Amonyak Toplu Şiirler II (1990-2012), Lale Müldür (s. 281)