““...Benim güzel çocukluğumu Ahmak bir ayak ezdi...””— Çiçek Senfonisi / Toplu Şiirler, Özdemir Asaf (s. 462)
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.

““...Benim güzel çocukluğumu Ahmak bir ayak ezdi...””— Çiçek Senfonisi / Toplu Şiirler, Özdemir Asaf (s. 462)
““Delilik olduğunu hissediyordum, yine de onu takip ettim.””— Moby Dick, Herman Melville
“Ah, ne kadar isterdim gizlenebilmeyi, beni gelip bulmasın diye özlemler”— Bütün Şiirlerinden Seçmeler (Ciltli), Rainer Maria Rilke
“Dünyayı bir yana kosalar bir yana seni Bana seni gerek seni ey bi-vefa seni”— Necati Beg Divanı (Kuşe), Necatibey
“Anlaşılır gibi değiliz, tek bedende kaç kişiyiz..”— Eksik Şiir, Sezen Aksu
“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”— Nedim Divan (1.hm), Nedim (s. 56)
“ben uykunun en biçimsiz klanı, ben camdan bakan ölü bir politikacıyım. Ellerimde kanayan bir serçe, kanayan bir palyaço gibi hatıralar. Makyajım akmış : artık çirkinim ve kimsem de yok, kimsesizlik bir yangın gibi.”— Siyah beyaz denizatları, Küçük İskender (s. 158)
“Kimden gelir yolun senin, ya kime varır menzilin, Nerden gelip gittigini, anlamayan hayvan imiş,”— Niyazi-i Mısri Divanı, Kenan Erdoğan (s. 220)
“Kavruk bir sonbahar yaprağı suyun üstünde kalakalmış, ufak bir çırpıntıda battı batacak...”— Tuhaf Bir Erkek, Leylâ Erbil (s. 110)
““Herkesin zikri fikrine göre, herkes kendisinde eksik olanı istiyor.””— Su Kasidesi, Prof. Dr. İskender Pala (s. 37)
“Sanki hiç görmedik birbirimizi, Sanki hiç tanışmadık...”— Şiirler, Ahmet Hamdi Tanpınar (s. 73)
“Geçmişte duyduğum çaresizliklerle alay ediyorum, çünkü artık onları hissetmiyorum.”— Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar (Ciltli), Stefan Zweig (s. 118)
“"Din çalışmaktır, üretmektir, yaratıcı faaliyete katılmaktır.”— Şiir Okuma Kılavuzu, İsmet Özel (s. 48)
“¶¶ Değmez bu bahiste geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı ¶¶”— Seçme şiirler, Nazım Hikmet
“İçimde ölen bir yalnızlık var. Yüreğinin tam ortasına iltica ediyorum. Her şeye rağmen.. Bedeni bana yurt eyle, bir kıta da ben olayım Yıkık bir kentte!”— Aşk Olsun Şiir!, Şule Turan (s. 88)
“"Aradığım bu ülkede de yok"”— Hızırla Kırk Saat Şiirler -III, Sezai Karakoç
“Bir genç kız bir çiçeği koparmadan uzaktan koklayarak nasıl severse, ki çiçek bu genç kızı bilmez, ben seni öyle seviyorum.”— Ninatta'nın bileziği, Ahmet Ümit
“Basamaklar… Hep daha yukarısı. Daha fazlası. İnsanların o bitmek bilmeyen tırmanma arzusu… Ben bazen sadece bu amansız telaşın sonunu merak ediyorum.”— Niyazi-i Mısri Divanı, Kenan Erdoğan (s. 50)
“Şimdi münâfıkânedür ülfet zamânede Ahbâb ile mahabbet o da bir zamân imiş”— Enderunlu Vasıf Divanı, Dr. Rahşan Gürel
“Sen, benim geç kalışlarıma umudumsun…”— Şiirin Tozu, Şafak Çelik (s. 30)