“¶¶ kendi elimizle kurduğumuz gurbetten daha zor bir sürgün yoktur ¶¶”— Büyü'sün, Yaz!/Toplu Şiirler (1969-2005), Hilmi Yavuz
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.

“¶¶ kendi elimizle kurduğumuz gurbetten daha zor bir sürgün yoktur ¶¶”— Büyü'sün, Yaz!/Toplu Şiirler (1969-2005), Hilmi Yavuz
“Eskiden insanlar bu topraklarda sıtmayla boğuşurken bile bir “yarın” umudu taşırlardı.”— Naili Divanı (Kuşe), Naili (s. 6)
“"Devrim Devrim" diyerek herşeyi devirdiniz.”— Kan Yazısı / Bütün Şiirleri 2, Abdurrahim Karakoç (s. 114)
“aşk bir kayanın dibinde üç günlük ölü bulundu”— Ademin Yolculuğu Toplu Şiirler, Levent Dalar
“"Bu düzen değişsin" diyorlar amma, Düzülen değişsin, diyemiyorlar. ..”— Kan Yazısı / Bütün Şiirleri 2, Abdurrahim Karakoç
“… Nereden geliyorsun sen? Elinde bir tutam şiir..”— Apokalips / Amonyak Toplu Şiirler II (1990-2012), Lale Müldür (s. 281)
“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”— Pir Sultan Abdal, Pir Sultan Abdal (s. 56)
“Ah sana sarılsam şimdi, kırılsa yalnızlığımın kemikleri.”— Çiçek Senfonisi / Toplu Şiirler, Özdemir Asaf
“Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda Beni bırak göğe bakalım...”— 100 Aşk Şiiri, Cemal Süreya (s. 77)
“sevgim acıyor Kimi sevsem Kim beni sevse”— Göğe Bakma Durağı, Turgut Uyar
“Etrafımdaki insanların sayısı çoğaldıkça yalnızlığım büyüyor...!”— Divan, Mustafa Rumi Efendi
“ya ben, her gün bıçakla koparılırken benden nasıl kendi hayatımla akayım?”— Işık merdiven, Mehmet Yaşın
“Birkaç hatırayı aldım yanıma Sensizlik yurduna ayaklarımı Yavaş yavaş basarak gidiyorum”— Sen Benim Hikayemsin (Ciltli), Prof. Dr. Nurullah Genç
“Ah sana sarılsam şimdi, [object Object]”— Çiçek Senfonisi / Toplu Şiirler, Özdemir Asaf
“Anlaşılır gibi değiliz, tek bedende kaç kişiyiz..”— Eksik Şiir, Sezen Aksu
“Bazı çilekeş köprüleri ben Uysal, sabırlı, suskun Binek yoldaşlarımıza benzetsem Alınırlar mı bilmem? Hayranım sabırlarına, Yaşayıp gördüklerinin Suskun tanıklıklarına.”— Köprülere Şiirler, Ataol Behramoğlu (s. 49)
“İçim dışım aynı benim utanmam Pencereme tül bağladım azizim Düz yollarda düşer düşer usanmam Ben yarama gül bağladım azizim Bugün yine düşeyazdım gör hele Hep gülmeyip çelme kimden sor hele Mertlik gibi namertlikte merh…”— Sineğin Türküsü, Fazıl Özden (s. 41)
“Bir zaman Ölmeye vaktim mi vardı seni sevmekten!.”— Şiir Denizi 2, Ümit Yaşar Oğuzcan
“Durumumuz bu, yükselmekte ve alçalmakta. Başıboş sandalız, alçaldığında batıyoruz boğulmadan yükseldiğinde çöküş başlıyor...”— Tuhaf Bir Erkek, Leylâ Erbil (s. 39)
“"Seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim. Seni sevdim. Artık tek mümkünüm sensin."”— Deli Kızın Türküsü, Gülten Akın