“İçimde ölen öldü kalan kaldı ben aynı”— Şahdamar / Körfez / Sesler Şiirler -II, Sezai Karakoç (s. 101)
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.

“İçimde ölen öldü kalan kaldı ben aynı”— Şahdamar / Körfez / Sesler Şiirler -II, Sezai Karakoç (s. 101)
“Bir dakika kendimin olamadım sahibi.”— İlk Şiirler, Nazım Hikmet Ran (s. 104)
“Yaşamak istiyorum. Yaşamayı bu soğumuş cehennemde Ölü bir dost gibi içim titreyerek düşünmek değil sade, Yaşamayı yaşamak istiyorum.”— Bir Siyasinin Şiirleri, Can Yücel (s. 12)
“Tanrı neden fısıldamadı kulağıma bencillik ve kötülük olduğunu insanın özünün?”— Bilinçdışı Mırıltılar, Alper Hasanoğlu (s. 72)
“Sen, benim geç kalışlarıma umudumsun…”— Oda Müziği / Bütün Şiirleri (Karton Kapak), James Joyce (s. 30)
“Hiç mi sevenim yok benim?”— Ariel ve Seçme Şiirler, Sylvia Plath
“Cemil Meriç, "Haçlıların en büyük zaferi, tarih kitaplarımızdır" der.”— Öbür Divan, İbrahim Tenekeci
“Dedim dilber yanakların kızarmış Dedi çiçek taktım gül yarasıdır Dedim dane dane olmuş benlerin Dedi zülfüm değdi tel yarasıdır Âşık Ömer”— Türk halk şiiri, Mustafa Sever
“evet mümkün aynı anda sevmek ve nefret etmek..”— Güneş ve Onun Çiçekleri, Rupi Kaur
“Kendini ateşe teslim etme, yoksa seni alt üst eder, beni bir zamanlar yaptığı gibi seni öldürür.”— Moby Dick, Herman Melville
“Acaba ne kazandık Gönlümüzü verdik de?..”— Bütün Şiirleri, Sabahattin Ali
“Giden mi daha eksik kalan mı?”— Bütün Şiirleri -3, Şükrü Erbaş (s. 21)
“"Bana ne sizin şeylerinizden, ben sizin figüranınız mıyım, diyeceksin. Figüranlıktan korkma! Hangimiz, tonlarca kişinin hayatında birer figüran değiliz ki aslında? Figüranlık böylesine katlanılamaz, çok kötü bir şey olsa…”— Şiir defteri, Vasfi Mahir Kocatürk (s. 315)
“. Yalnızken ve senden bunca uzakta. Öyle soğuk, öyle anlamsız ki her şey... .”— Gelmiş Bulundum, Edip Cansever
“• Ne yaparsan yap, yalnızlık sensin... •”— Gelmiş Bulundum, Edip Cansever
“"Seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim. Seni sevdim. Artık tek mümkünüm sensin."”— Deli Kızın Türküsü, Gülten Akın
“evet mümkün aynı anda sevmek ve nefret etmek..”— Güneş ve Onun Çiçekleri, Rupi Kaur
“İyi ol, sağ ol, uzak ol.”— Timsah Sokak Şiirleri, Murathan Mungan (s. 9)
“Ne yitip gitmeye hakkım var Ne de yorgun olmaya benim”— Elsa'ya Şiirler, Louis Aragon (s. 43)
“Eskiden insanlar bu topraklarda sıtmayla boğuşurken bile bir “yarın” umudu taşırlardı.”— Başaklar gebe, Necati Cumalı (s. 6)