Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.
“"Tükenir elbet Gökte yıldız denizde kum tükenir Bu vatan bu topraklar cömert Kutsal bir ateşim ki ben sönmez İnanın Mustafa Kemaller tükenmez" HALİM YAĞCIOĞLU”— Atatürk şiirleri antolojisi, Muzaffer Reşit
““Plehanov’un sanatı propaganda aracı olarak saymayan tutumu, devletin sanatçıya yol göstermesine karşı oluşu 1930’lardan sonra Marksistlerin ona cephe almasına yol açmıştır.””— Başlangıçtan günümüze Türk edebiyatında tür ve şekil bilgisi, Mehmet Aça (s. 11)
“O zaman ki bezm-i candâ bölüşüldü kâle-i kâm Bize hisse-i mahabbet dil-i pâre pâre düştü Şeyh Galib”— Aşk imiş her ne vâr âlemde, Abdülhak Şinasi Hisar
“Deliliğin de bir sonu olmalı.”— Yasaklı Rüyalar / Bütün Şiirleri 8, Abdurrahim Karakoç (s. 125)
“Anne gitti ve evler döndü yazlık otellere Anne gitti ve sular buruştu testilerde Artık çamaşırlar yıkansa da hep kirlidir Herkes salonda toplansa da kimse evde değildir Bir vakitler anne açarken kapıyı Şimdi kimse yok ka…”— Taha'nın Kitabı/Gül Muştusu Şiirler - IV, Sezai Karakoç (s. 26)
“Kendinin en iyi arkadaşı olmalısın.”— Şiirler -VI (Ayinler/Çeşmeler), Sezai Karakoç (s. 9)
“İnsan, ince elekle, insanları eliyor, Kendi kusurlarını, görmezlikten geliyor.”— Şuur Bütün Şiirleri, Cengiz Numanoğlu (s. 62)
““”” Unutmayalım ki sevmenin bin türlüsü vardır, sevmemenin bir. “””””— Şapkam dolu çiçekle, Cemal Süreya
““Yüreğime yüreğimin dallarını kırmadan tüne.””— Çalakalem Aşk, Nedim Gürhan (s. 22)
“Fakat her zaman en kötüsünü seçmek kaderim olduğundan burada da aynısını yaptım.”— Robinson Crusoe, Daniel Defoe (s. 17)
“Kendinin en iyi arkadaşı olmalısın.”— Başaklar gebe, Necati Cumalı (s. 9)
“Öyle kısa ve korkunç oldu özlemim sana, öyle direngen, sarhoş, öyle doymaz, gergindi.”— Yirmi Aşk Şiiri ve Umutsuz Bir Şarkı, Pablo Neruda (s. 91)
“Bahârı neyleriz ol gül-izâr-i gonce-femin Gülüp açılması bin nevbahâra değmez m Bahar bize ne gerek. O güzelin gülmesi Gül yanaklarının açılması bin bahara değmez mi?”— Naili Divanı (Kuşe), Naili
“Eğlenmenin tanımı yaşa göre değişir.”— Yeni şiirler, Nazım Hikmet (s. 98)
“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”— Servet-i Fünûn şiir estetiği, Hasan Akay (s. 56)
“Ben romanlarımı, Batılı efendiye: "Efendimiz, bunalımdasınız! Alınız, bununla biraz avununuz, eğleniniz!" diye yazmıyorum. Beri bak hayvan! Soyguncu olduğun için bunalımdasın! Seni bu bunalımdan ya ölüm kurtarır, ya soyg…”— Notlar/ 1950 Öncesi Şiirler -Ziya İlhan'a Mektuplar, Kemal Tahir (s. 34)
“Şiirdir söylenir,yazdır biter,kadındır gider.”— 40 Şiir ve Bir..., Haydar Ergülen (s. 40)
“Eğer seni bu yeryüzü unutursa, de ki sessiz duran toprağa: Ben akıyorum. Hızla akan suya da: Ben varım.”— Orpheus'a Soneler, Rainer Maria Rilke (s. 81)
“Gittin ya Daha çok özleniyorsun şimdi”— Everest Açıkhava 21 / Gidersen Yıkılır Bu Kent Seçme Şiirler, Kardelen Akçam (s. 67)
“geç benden, benim de köprülerim var, aşkı seyret oradan, dalgın günüm geçiyor, benim de gecelerim var, dans et, eteklerin fır dönsün, sen bana dön, bana eşlik et, benim de sabahlarım var, uyanmaya ne saat, ne telefon, ne…”— 40 Şiir ve Bir..., Haydar Ergülen (s. 46)
