“Kalbimde senin için yok bile kinim Bence sen de şimdi herkes gibisin.”— İlk Şiirler, Nazım Hikmet Ran (s. 23)
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.

“Kalbimde senin için yok bile kinim Bence sen de şimdi herkes gibisin.”— İlk Şiirler, Nazım Hikmet Ran (s. 23)
“Henüz bir tokat gibi inmedi yüzüne aşk Kalbine çivilerle gömülmedi ayrılık”— Sen Benim Hikayemsin (Ciltli), Prof. Dr. Nurullah Genç
“Söyler isem sözüm savaş Söylemezsem ciğerim baş Cihan dolu durur kallaş Her birinden bir taş gelir… ‘Işk’ kitabı”— Yunus Emre Divanından Seçmeler, Yunus Emre
“••• “Ve bir unutuşa nasıl sığıyor her şey Benimse kalbim tökezliyor” •••”— Barbar ve Şehla, Ahmet Telli (s. 84)
“Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim. Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir ara.”— Yirmi Aşk Şiiri ve Umutsuz Bir Şarkı, Pablo Neruda (s. 81)
“Gölgesinde otur amma Yaprak senden incinmesin. Temizlen de gir mezara Toprak senden incinmesin.”— Yasaklı Rüyalar / Bütün Şiirleri 8, Abdurrahim Karakoç (s. 41)
“Saçların uçuşurdu rüzgârdan. Yanından seni seyrederdim. Güneş yakardı, deniz yanardı… Sen konuşurdun, dinlerdim. Gülerdin… Susardın, düşünürdün. Benimle el-ele yürürdün… Yol biterdi. Görmezdim seni… Zaman yıl yıl geçerdi…”— Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum (Cd Ek'li) Kendi Sesinden Şiirler, Özdemir Asaf (s. 59)
“Deliliğin de bir sonu olmalı.”— Yasaklı Rüyalar / Bütün Şiirleri 8, Abdurrahim Karakoç (s. 125)
“Kim korkmamıştır otururken kendi kalbinin perdelerinin önünde?”— Bütün Şiirlerinden Seçmeler (Ciltli), Rainer Maria Rilke (s. 17)
“Demek yazamadan Demek okuyamadan Demek konuşamadan hem de ölmeden yaşanabilirmiş Ama sevmeden yaşanamıyor Üçgül’üm”— Bütün Şiirleri 1 / Aziz Nesin, Aziz Nesin (s. 19)
“Sen öğrettin bana acının alfabesini”— Elsa'ya Şiirler, Louis Aragon (s. 29)
“Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya”— Deli Kızın Türküsü, Gülten Akın (s. 35)
“"Çıkıp yürümüştük kıyı boyu Benim sıvası dökük yüzüm, senin çocuk gözlerinle. Oysa sen yürümeyi sevmezsin."”— Bir Acıya Kiracı (Bütün Şiirleri), Metin Altıok (s. 101)
“Gönül istiyor ki insanın insana, zulmü bitsin.”— Dosta Doğru / Bütün Şiirleri 4, Abdurrahim Karakoç
“Gönlüme sevdanın güneşi doğdu Şüphe iklimimi ışığa boğdu. İlk yagmurum "kalu bela" da yağdı Bulandım, duruldum doğmadan önce.”— Yasaklı Rüyalar / Bütün Şiirleri 8, Abdurrahim Karakoç (s. 82)
“Bu dünyada olup bitenlerin Olup bitmemiş olması için Ne yapıyorsun?”— Şahdamar / Körfez / Sesler Şiirler -II, Sezai Karakoç
“Bekle bahar gele gönül Selam yolla ele gönül. Kapılmış bir sele gönül Ben kendimi yitirmişim.”— Bütün Şiirleri-1 Fazıl Hüsnü Dağlarca, Fazıl Hüsnü Dağlarca (s. 98)
“Yani şair, çağlarüstüdür; küresel bir kahramandır; âlemleri durmaksızın dolaşan evrensel bir gezgindir; tehlikelerden, uçurumlardan, iniş çıkışlardan asla korkmayan bir adamdır. Ruhu, inleyen ruhların saklı suskunluğunu…”— Servet-i Fünûn şiir estetiği, Hasan Akay
“Bana bir hal geldi. Çok ihtiyarladığımı hissediyorum. Halbuki biliyorsun, henüz kırkıma basmadım. Çok ihtiyarladığımı hissediyorum, söylüyorumda, söyleyince kızıyorlar, konferans dinliyorum herkesden. Her neyse bu bahsi…”— Yeni Şiirler (1951-1959), Nazım Hikmet Ran (s. 70)
““Sevmesin senden sonra beni kimseler..””— Bütün Şiirleri -2, Şükrü Erbaş (s. 139)