“Başımıza gelen bunca bela kuruntulu yaptı bizi kuşların ve yaprakların gölgelerini inceliyoruz şimdi, duyulmaz seslere kulak veriyor, kendi ayak izlerimize bakarak geri gidiyoruz”— Bir Mayıs Günü Bırakıp Gittin Beni Seçme Şiirler, Yannis Ritsos
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.

“Başımıza gelen bunca bela kuruntulu yaptı bizi kuşların ve yaprakların gölgelerini inceliyoruz şimdi, duyulmaz seslere kulak veriyor, kendi ayak izlerimize bakarak geri gidiyoruz”— Bir Mayıs Günü Bırakıp Gittin Beni Seçme Şiirler, Yannis Ritsos
“Büsbütün unuttum seni eminim Maziye karıştı şimdi yeminim Kalbimde senin için yok bile kinim Bence sen de şimdi herkes gibisin”— İlk Şiirler, Nazım Hikmet Ran (s. 23)
“Nây-ı Mevlânâ gibi zâr u nizâr oldum yine Derd ü firkatle mücessem âh u zâr oldum yine Cüst -u- cû-yı mihr-i rûy-ı yâr idüp şeb-tâ-seher Mâh-veş ben sâyir-i burc u medâr oldum yine Göl göl itdim sînemi zahm-ı firâk-ı yâr…”— Sefîne-i evliyâ, Hüseyin Vassaf (s. 253)
“Çöpü karıştıran çocuk mu uğursuz? Çöpe muhtaç eden insan mı nursuz?”— Karışık Kaset, Hüsna Büşra Keres
“Bir gökyüzü dinleniyor içimizde...”— Sonrası kalır, Edip Cansever (s. 264)
“Cehennem dedidiğin bir kıvılcım, boşuna zahmetimizden.. Cennet dediğin bir an, huzur dolu vaktimizden..”— Hayyam'ın Teraneleri, Sadık Hidayet
““”” Uçmak için kuş olmak gerekmiyor. Küçük sevinçler olsun, yeter. “”””— Şapkam dolu çiçekle, Cemal Süreya
““Sevmesin senden sonra beni kimseler..””— Bütün Şiirleri 2 / Makber-Ölü Hacle-Baladan Bir Ses, Abdülhak Hamid Tarhan (s. 139)
“Kötü niyetliler suçlu arar, iyi niyetliler çözüm...”— Öbür Divan, İbrahim Tenekeci
“[object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object]”— Şiirler, Ahmet Hamdi Tanpınar (s. 73)
“"Tüfenk icâd-oldu, mertlik bozuldu, Eğri kılınç kında paslanmalıdır."”— Kahramanlık şiirleri antolojisi, Necat Birinci (s. 41)
“dün erkendi, yarın geç, vakit tamam bugün.”— Kuvayi Milliye (Şiirler), Nazım Hikmet Ran (s. 137)
“Kahvaltının üçüncü çayı bittiğinde "Uyanamadın mı daha?" dediğim zaman "Ne gereği var?" diyen ilk insansın bana.”— Narla İncire Gazel, Bilge Karasu
“••• Oysa biz sarılacaktık. Aynı acının farklı tonlarında, birbirimize ağıt olacaktık. Ama ne yaptık? Kimin daha çok kanadığına baktık. Ve sustuk en çok orada, en çok konuşmamız gereken yerde… •••”— Şapkam dolu çiçekle, Cemal Süreya
“Sakın bir şey bırakma yarına Yarın yok ki.”— Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum (Cd Ek'li) Kendi Sesinden Şiirler, Özdemir Asaf
“Her şeyi unutmak istiyorum. "Ne diyorduk en son?"”— Narla İncire Gazel, Bilge Karasu
“Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı Felekler yandı âhımdan murâdım şem’i yanmaz mı (Sevgili beni candan usandırdı, kendisi cefa etmekten usanmaz mı? Göklere çıkan âhımın ateşinden felekler tutuştu, hâlâ muradım…”— Fuzuli Divanı (kuşe), Fuzulı̂
“En uzun koşusuysa elbet Türkiye'de de devrim O, onun en güzel yüz metresini koştu. En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak... En hızlısıydı hepimizin. En önce göğüsledi ipi... Acıyorsam sana anam avradım olsun, Ama aşk…”— Bir Siyasinin Şiirleri, Can Yücel (s. 4)
“Bazen mutluluk avuç içimize sığacak kadar küçük olabilir.”— Elde var hüzün, Attila İlhan
“İnsan zihni, kendi yarattığı yalanlara inanma konusunda ustadır.”— Şiir Okuma Kılavuzu, İsmet Özel (s. 7)