Sinema-Tiyatro

““Çiçek açamayacak bir ağaç için kendini yoruyorsun.””

“Anne olmak ne garip! Evladından kötülük de görse, bir anne ondan nefret edemez.”

“Kendi canını verip kocasınınkini kurtardı o eş.”

“Bunlar beni tanıyorlar, ben kendimi tanımıyorum!”

“Bir insanı ancak sevgi hayatta tutabilir.”

“İçimde müthiş bir yorgunluk hissi var.”

“Güvenle günah işledi bazıları, ama ruhları asla huzur bulmadı.”

““Artık hiçbir şey o kadar önemli görünmüyordu. Asıl önemli olan, acıdan uzak durmak gibi geliyordu.””

“Ama erkekler öyle kalpsiz ki...”

““Ah! Sevmek ne kadar güzel Sadıkken kalplerimiz.””

“Sevdim. Sevmek tercihle değildir ya...”

“Söyle bana, nerde yetişir sevda; Gönülde mi, hayalde mi?”

“Aşk nedir? Bilmiyorum. Aşkı bilmiyorum değil, onu nasıl tanımlayacağımı bilmiyorum.”

“Acı çekiyorum. Hiç kimse, hiç kimse farkında değil çektiğim ıstırapların!”

“Saat on olmuş. Hayat nasıl koşup gidiyor böylece anlıyoruz. Bir saat önce dokuzdu, bir saat sonra on bir olacak; Ve saatten saate olgunlaşıp duruyoruz, Saatten saate çürüyor çürüyoruz, Bu hikâye de böyle sürüp gidiyor iş…daha fazla”

“- Daha ne bulmak istiyorsun? - Yolumu bulmak istiyorum!”

““Rüya uyanıyor… Beyaz… Beyaz sessizliğin duvarlarından içeri karıncalar… Karıncalar olmadan… Ama ağzın… Şafak tanrıçalarına… Çarpıyor… Agonin alımlarıyla…””

“İçsel hattını keşfedince her şey kendiliğinden kavranabilir hale geliyordu.”

“"Geçinemeyecek ne varmış; ya o akıllanır, ya sen çıldırırsın."”

“Değerini daha iyi anlaması için, bir şeyleri kaybetmesi ve yeniden bulması gerekiyordu insanlığın.”