Dindarlığın gösterişe dönüşmesi, bireylerin inançlarını derinlemesine etkileyebilir. Bu durum, bireylerin içsel inançları ile toplumsal beklentiler arasında bir çatışma yaratabilir. Bireyler, dini ritüelleri ve pratikleri, başkaları tarafından nasıl algılandıklarına bağlı olarak gerçekleştirebilirler. Bu durum, kişinin dini deneyimini yüzeysel hale getirebilir ve inançlarının özünü kaybetmesine yol açabilir. Ayrıca, bireylerin sosyal kabul görme arzusu, inançlarını toplumsal normlarla uyumlu hale getirme çabasını doğurabilir. Böylece, din, bireylerin özünde taşıdığı manevi anlamdan ziyade, sosyal bir performans haline dönüşebilir.

