RK
Rahime Kaşıkçılı🌱Yeni Okur
@rahime_kasikcili_97
Alıntı
“Sadece saklamak için aldıkları kuranı Kerim'i görünce Abdurrahman efendi, onu yanlış konumlandirdiklarini anlıyor”— Brezilya'dan Malezya'ya İslamiyet'in İzleri 1, Harun Özdemir
Turizm ve gezi edebiyatı, insanın keşfetme arzusunun bir yansıması olarak tarih boyunca var olmuştur. Antik Çağ'dan itibaren, özellikle Yunan ve Roma dönemlerinde seyahat, sadece ticaret ve diplomasi amaçlı değil, aynı zamanda kültürel ve sanatsal deneyimler için de önemli bir unsurdu. Bu tür, 19. yüzyılda ise daha sistematik bir hale gelerek, yazarların farklı coğrafyaları, kültürleri ve insanları tanıttığı eserlerle zenginleşmiştir. Klasik örnekler arasında Mark Twain’in “Yakın Doğu Seyahatleri” ve Paul Theroux’un “İngiltere’nin Gölgesinde” gibi eserler, okuyucuları yeni dünyalara açarken, gözlemlerini ve deneyimlerini edebi bir dille aktarır. Turizm ve gezi edebiyatı, özellikle seyahat etmeyi seven, yeni yerler keşfetmek isteyen veya farklı kültürlere ilgi duyan okuyuculara hitap eder. Bu türde yer alan eserler, sadece gezi notları değil, aynı zamanda insanın doğa ile etkileşimini, sosyolojik gözlemlerini ve bazen de derin felsefi sorgulamaları içerir. Okuyucular için hem bilgi verici hem de ilham verici bir kaynak olan bu eserler, seyahat heyecanını ve keşif tutkusunu kağıda dökerken, aynı zamanda yeni perspektifler sunar. Bu nedenle, gezi edebiyatı, yalnızca bir gezi rehberi değil, ruhu besleyen bir yolculuk deneyimidir.
“Sadece saklamak için aldıkları kuranı Kerim'i görünce Abdurrahman efendi, onu yanlış konumlandirdiklarini anlıyor”— Brezilya'dan Malezya'ya İslamiyet'in İzleri 1, Harun Özdemir
"Türkistan Türkistan" kitabında, yazarın gözlemleri ve detaylı incelemeleri güzel bir zemin sunsa da, olay örgüsü ve akışta bir derinlik bulamadım. Daha çok bir ansiklopedik bilgi aktarımı gibi hissettirdi; dolayısıyla içimde gerçek bir heyecan yaratacak bir kurgu ya da karakter derinliği bulamadım.
“Uçakta hep Kudüs'ü düşünmüştüm. Çünkü Peygamber'in miracı Kudüs'ten başlar.”— Batı Notları, Nuri Pakdil (s. 13)
"Merhaba huzur diyordum merhaba sevgili Taşkent demek ki artık Türkistan toprağındayım" — Türkistan Türkistan
Kitap:Türkistan Türkistan“Merhaba huzur diyordum merhaba sevgili Taşkent demek ki artık Türkistan toprağındayım”— Türkistan Türkistan, Yavuz Bülent Bakiler
“Özgürlük oradan oraya gezmek veya macera yaşamak zorunda olmak değildi; özgürlük düpedüz şartlarınızı değiştirme ihtimaline sahip olabilmekti.”— Tekerlekli Walden, Ken Ilgunas (s. 236)
“Abdurrahman Efendi'nin seyahati , arapça kaleme alınmasından 6 yıl sonra Mehmet Şerif Efendi tarafından Türkçe'ye çevrilip basıldı . 2006 yılında bu eser, Ahmet Özalp tarafından "Brezilya seyehatnamesi" adıyla neşredildi…”— Brezilya'dan Malezya'ya İslamiyet'in İzleri 1, Harun Özdemir
“Kanı, kemikleri, genleri, hücreleri unutun. Bizi biz yapanlar bunlar değil. Biz, bilakis, hikayelerimizdir.”— Tekerlekli Walden, Ken Ilgunas (s. 38)
Kitap, Paris’in sokaklarında dolanan bir yalnızlık hikayesi sunuyor ama bu yolculuk zamanla sıkıcı bir hal alıyor. Feridun Andaç’ın gözlemleri derinlikten yoksun kalıyor; daha çok yüzeysel bir anlatım var. Beklentim, Paris’in büyüsü ile içsel yolculuk arasında daha yoğun bir bağ kurmasıydı, ama çoğu zaman karakterlerin içsel çatışmaları yeterince derinlemesine işlenemiyor ve bu da kitabın akışını zayıflatıyor.
“Bakmakla görmek arasında büyük bir fark vardır.”— Bir Dinozorun Gezileri, Prof.Dr. Mina Urgan
“Hani dokunsalar, milyonlarca insanın çilesine, oturup hüngür hüngür ağlayacaktım...”— Üsküp'ten Kosova'ya, Yavuz Bülent Bakiler
“Körlük bir nevi ölüm. Hayır, ölümden çok daha beter bir işkence. Öldükten sonra yaşamak gibi bir şey.”— Yol Hali, Prof. Dr. Nazan Bekiroğlu
“Hristiyan İspanya ödünç alınmış ışıkla bir süreliğine ay gibi parladı; ardından ay tutulması oldu ve o karanlıkta o günden beri İspanya yerlerde sürünüyor.”— Elhamra, Robert Irwin (s. 144)
“"Bir şairle karşılaşmak her zaman hayırlıdır. Şair, dervişin kardeşidir. Onun ne vatanı vardır, ne de dünya nimetlerinde gözü. Biz zavallılar şan, iktidar ve para peşinde koşarken; O, yeryüzünün hükümdarlarıyla aynı sıra…”— Erzurum Yolculuğu, Alexandr Sergeyeviç Puşkin (s. 69)
“-Gece, KORKU vaktidir. —Göz artık vazifesini yapamadığı için yanlış şeyler görmeğe başlar...”— Frankfurt Seyahatnamesi, Ahmet Haşim (s. 21)
“Basamaklar… Hep daha yukarısı. Daha fazlası. İnsanların o bitmek bilmeyen tırmanma arzusu… Ben bazen sadece bu amansız telaşın sonunu merak ediyorum.”— Tekerlekli Walden, Ken Ilgunas (s. 50)
“~ [object Object] [object Object] [object Object] ; [object Object] [object Object] . ~”— Anadolu Notları 1-2, Resat Nuri Guntekin (s. 19)
“Kaçmak, korkakların işidir.”— Üsküp'ten Kosova'ya, Yavuz Bülent Bakiler (s. 197)
Claudio Magris'in 'Tuna Boyunca' kitabında, karakterlerle dolu bir dünyaya adım atıyorsunuz. Her bir insan, yazarın gözünden yansıyan birer hikaye parçası olarak çıkıyor karşımıza; kimisi nehrin kenarındaki küçük bir köyde yaşayan bir balıkçı, kimisi de büyük şehirlerin karmaşasında kaybolmuş bir sanatçı. Bu karakterler, sadece kendi hayatlarını değil, aynı zamanda Tuna Nehri'nin derin kültürel katmanlarını da ortaya koyuyor. Magris'in ustaca gözlemleriyle, her bir karşılaşma, hem yazarın hem de okuyucunun içsel bir yolculuğa çıkmasına vesile oluyor.
“Kimse, öldürülmüş ruhunun davacısı değil!”— Batı Notları, Nuri Pakdil (s. 100)