Türk Romanı

“"Çok zordu. O kadar zordu ki... Dünyanın bile yalan olduğunu, tek gerçeğin ben ve dertlerim olduğunu düşünürdüm."”

“"Bana bakın, Bolşeviklik sizin tahayyülünüzdeki komünizm değildir, Bolşevik rejiminde ya polis olursunuz ya da mahkûm, ikisinden başka bir hüviyeti ummayın!"”

“Şu insanoğlu anlaşılmaz bir yaratık…”

“Felaketlerin birbiri ardına geldiği korkunç bir çağda yaşıyoruz ve nefes almak bile zor artık.”

“Ressam yalan söyleyebilir ama fotoğraf yalan söylemez.”

“Aşkın içimden geçmediği, aşkın içimden gelmediği kavgalara kapanıyorum.”

“Ekmeksiz,susuz,havasız yaşayabilirlerdi ama umutsuz yaşayamazlardı.”

“Neyse ki geçmişte bir yerde hala mutluyum, hatta geçmişte bir yerde bu dünyadaki en mutlu kişiyim.”

““Hiçbir zulüm ve kötülük insanın insanı aşağılamasından daha beter olamaz.””

“Girdiğim yollarda bazen kayboluyorum. Bu yol şuraya çıkar derken yol bambaşka yere çıkıyor…”

“"Ben bana yazıldığına inandığım kaderime, sonuna kadar teslim olmayı seçmiştim. Geçmişi, geleceği, ötesi, berisi zerre kadar umurumda değildi artık. Kaderin, karşıma çıkaracağı her ne olursa ona teslim olduğum gibi, gere…daha fazla”

““Mavi değilse aşkın rengi ne idi?””

“".. Koşuşturmacan niye ?? Bir çırpıda göçüp gitmez misin ???..."”

“"İnsan, korkuyu yaratanı bırakıp yaratılandan korkmaya başladığı gün kaybetti cesaretini"”

““kararlı bir insandım, aşık olana kadar..””

“...ne kadar meraksızdı, ne kadar kendi dünyasındaydı, ilgisizdi her şeye karşı. [object Object]”

“ona ulaşmaya çalıştığım yollar labirent gibi.”

“"Korkularımla başa çıkamayacağımı hissetmeye başladığımda, hayatımı bir oyun gibi düşünmeye başladım. Öyle olunca daha cesur davranabiliyorum."”

“Hayatımı mahveden o yaratıkla yüz yüze gelmek istiyordum.”

“"Bazen kader, en karanlık anda sana bir el uzatır. Ve sen, o eli tutmaktan başka hiçbir şey yapamazsın."”