Türk Romanı

“Gerçekten sevgi mi bu yoksa korkudan birbirinize tutunmak mı?”

“"Biz görünmeyenleriz. Sessiz kalanlar, içindekileri anlatamayanlar... Her birimiz farklı bir hikaye taşıyoruz ama ortak noktamız şu; kendimize karşı dürüst olmayı öğrenmek istiyoruz."”

“İnsan hep elde ettiklerini değil, yakınında olan ama bir türlü ulaşamadığı şeyleri aklından çıkaramazmış.”

“Biliyor musun, bugün biraz büyüdüm”

“Hep bırakılanlar konuşuyor, bırakanları hiç dinlemiyoruz.”

“[object Object] [object Object]”

“Acaba zamanın uzağında olduğum için akışına tanıklık edemedim de olaylar savaşa mı dönüştü?”

“İnsanların duygularını seviye ve kalitesini ölçmek kimsenin haddi değil! Acı çekmenin yükseği alçağı niteliklisi niteliksizi olur mu hiç?”

“Bir şeylerle uğraşacak gücü neden kendimde bulamıyorum?”

“"Bir de kelimelerin gücü yok derler..."”

“"Ben dilek tutmam," Gözlerini gökyüzünden ayırarak bana çevirdi. "Yıldızlar ölürken dilek tutulmaz."”

““Korkaklar daima kaybetmeye mahkûmdurlar. Ve daima, kaybedecek bir şeyleri olanlar korkarlar.””

“"Ancak anlıyordum ki her gecenin bir sabahı, her acının bir sonu vardı. Her umutsuzluğa yeniden güneş doğacaktı. Hayat böyleydi. Önce düşürecek, sonra kollarımızdan tutup bizi yerden kaldıracaktı."”

“"Saçların dedi papatya kokuyorlar..."”

“Kimisi acıyı iyi taşır üstünde, usta bir terzinin elinden dikilmiş ceket gibi, kim görse yakıştırır.”

“Babasını ve annesini seçme hakkı kimseye verilmemiş.”

“Bana yön vermen gerekirken, sürekli yolumu şaşırmama neden oluyorsun, kutup yıldızı.”

“"Bana bakın, Bolşeviklik sizin tahayyülünüzdeki komünizm değildir, Bolşevik rejiminde ya polis olursunuz ya da mahkûm, ikisinden başka bir hüviyeti ummayın!"”

““Küçük şeyleri unutamayanlar, en geri hatıraları da unutamayanlardır.””

“"İrade olan yerde elbet bir çare de olurmuş."”