NK
Nesrin Keymanoğlu🌱Yeni Okur
@nesrin_keymanoglu_14
Alıntı
“Yazdıklarını değil, yazacaklarını cezalandırdılar.”— Moskova Fatihi Kedi ve Şeytan, Mustafa S. Kurt (s. 190)
0 izlenme·3ay
Türk romanı, 19. yüzyılın ortalarından itibaren Tanzimat Dönemi ile birlikte kendine bir kimlik kazanmaya başlamış ve zamanla zengin bir edebi birikim oluşturmuştur. Bu dönemdeki yazarlar, toplumsal değişimleri, bireylerin içsel çatışmalarını ve Osmanlı toplumunun dönüşümünü eserlerine yansıtmışlardır. Halit Ziya Uşaklıgil'in "Aşk-ı Memnu"su, Reşat Nuri Güntekin'in "Çalıkuşu"su ve Sabahattin Ali'nin "Kürk Mantolu Madonna" gibi klasik örnekler, hem dönemin ruhunu yansıtır hem de evrensel temalarla okuyucularını derinden etkiler. Türk romanı, okuyuculara sadece bir hikaye sunmakla kalmaz; aynı zamanda toplumsal eleştiriler, insan ilişkileri ve bireysel travmalar üzerine düşünme fırsatı verir. Bu nedenle, edebiyatseverler, tarih meraklıları ve toplumsal meselelerle ilgilenen okuyucular için vazgeçilmez bir türdür. Romanların sunduğu derinlik, karakterlerin içsel dünyaları ve sosyal yapıların sorgulanması, okuyuculara farklı bakış açıları kazandırır. Türk romanı, geçmişin izleriyle günümüzün karmaşası arasında köprü kurarak zihinleri zenginleştiren bir yolculuktur.
“Yazdıklarını değil, yazacaklarını cezalandırdılar.”— Moskova Fatihi Kedi ve Şeytan, Mustafa S. Kurt (s. 190)
“[object Object] . ಠಗಠ”— Acı Çikolata 1 (Ciltli), Damla Akbulut (s. 208)
“"Kötü bir haberim var, Ceyda. Tatlı sudasın, şu an senin leşini kaldırabileceğini sanmıyorum." Kardelen'in bir gülümseyişe sığdırdığı iyiliği ona gösterdim. Ona gülümsedim. Sonra elini tekmeledim ve tamamen suya gömülmed…”— Vaveyla 3 / Zehirli Ekinoks (Karton Kapak), Binnur Şafak Nigiz
“"İyiyim" Uzun zamandır söylediğim en anlamsız yalandı..”— Rüzgara Dokunmak, K. Kübra Berk
“"Din çalışmaktır, üretmektir, yaratıcı faaliyete katılmaktır.”— Mavi Gözyaşı, Ahmed Günbay Yıldız (s. 48)
“"Şeyhlik," diyor "kulla Allah arasına menfaat mukabili bazı kimselerin girmesidir."”— Yanan Ormanlarda Elli Gün / Bu Diyar Baştanbaşa 2, Yaşar Kemal (s. 37)
“- “Hiç kimsem yok Allah'tan başka. Bana kıymazsınız, değil mi?” -”— El Kızı, Orhan Kemal
““Unutmak en kolayıydı…””— Annemin Uyurgezer Geceleri, Ayfer Tunç
“Gerçek manada karşılıksız sevgiyle kurulan dostluklar, mum gibidir. Her yer aydınlıkken değil, karanlık bastığında kendini belli ederdi.”— Babamın Çiçeği, Cem Sultan (s. 57)
“Aslında benim için senin ne olduğunun bir önemi yok.”— Kimse Gerçek Değil (Karton Kapak), Zeynep Sey (s. 22)
“"O günden beri de uykular bana zehir oldu. 𝘛𝘢 𝘬𝘪 𝘴𝘦𝘯𝘪 𝘣𝘶𝘭𝘢𝘯𝘢 𝘬𝘢𝘥𝘢𝘳..."”— Yaralasar 4 (Ciltli), Maral Atmaca
“"Onları diğerlerinin arasından seçip anlaman imkânsız" "Cık. Değil." "Nasıl değil? Nasıl anlayacaksın, Melih?" "Sen uçlarını yıldız şeklinde sıkıyorsun. Ablam ve Sıla annemin onlara öğrettiği gibi sıkıyor. Bir de senin m…”— Ceviz Ağacı Mahallesi 2, Melisa A. (s. 397)
“"Seyretmek" başlı başına İzmir'e gelme ritüelinin bir parçasıydı.”— Frenk Sokağı'nda Sonbahar, B. Suat Çağlayan
“Onun sesini duymak alevlerin arasından kurtulmaya çalışırken deniz dalgalarının sesini duymak gibiydi.”— Misafir (Ciltli), Beyza Alkoç
““Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.””— Umandre : İlk Dokunuş, Mehmet ÖZDEMİR
“Girdiğim yollarda bazen kayboluyorum. Bu yol şuraya çıkar derken yol bambaşka yere çıkıyor…”— Kapıların Kışında, Zehra Tırıl (s. 15)
“" Ruhumu kaybettim ben, kayboldum ; başka biriyim artık..."”— Siyahın Buruk Tebessümü, Zeynep Sey
“Adem'in kaburgasında var edilen bir Havva misali... ...taşıyorum, bakire zırhının üstünde yetim nefesini.”— Çürük Vişne 2 / Veryansın, Emine Tavuz
“Şu insanoğlu anlaşılmaz bir yaratık…”— Hüyükteki Nar Ağacı, Yaşar Kemal (s. 76)
“Acı her türden hayalin panzehiri.”— Doğum Günüme Çağırmak İstediğim Tek Kişi, Ömer F. Oyal (s. 152)