Türk Romanı

“İnsan bazen yaşadıklarını ya hatırlamak ya da unutmak istemez…””

“…Her an beni boğazlayacakmış gibi yaşamanın nasıl bir duygu karmaşası yarattığından habersizdi. Bu yüzden [object Object] diyebiliyordu. [object Object] tam arkamda duruyor ve bana [object Object] olduğunu fısıldıyordu.”

“-- [object Object] ?(⁠o⁠_⁠O⁠)?”

“"Denesen belki dikiş bile tutmayacak kadar derin kesikleri, yara bantlarıyla kapatmaya çalışıyorsun."”

“Terk edilmiş bir evin içinde büyüyen bir ağaç gibiyim. Köküm zaten orada mıydı yoksa sonradan mı gelip beni işgal ettiler hatırlamıyorum.”

“AŞTİ’nin peronlarında asılı rakamların önünde saniyeler koşuşturuyordu. Yelkovanlar yürüyordu. Otobüsler perona yanaştığında perondaki rakamlar tam saati gösteriyordu. Ben tıpkı çocukluğumdaki gibi merkezindeki noktaydım…daha fazla”

“Sen, benim geç kalışlarıma umudumsun…”

““İyi bir sultan olmak, adaletle hükmetmek kadar, zulümden kaçınmayı da gerektiriyor Hocam. Fakat bir sultan, her hükmünde adalet terazisini şaşmadan nasıl taşıyabilir? Allah' ım bu ne ağır bir yüktür böyle!””

“İstenmemek öyle yaralayıcı, öyle kalıcı ve öyle sahici bir histi ki her an tekrarlanacak gibi hissedilirdi.”

“"Din çalışmaktır, üretmektir, yaratıcı faaliyete katılmaktır.”

“Bir gülümsemeyle ruhumu çalmıştı, bir şiirle ben de onun gönlünü. İkimiz de hırsız sayılırdık.”

“… sessizlik bazen en büyük cevap; uzaklaşmak en haklı direnişti. ”

“"İrade olan yerde elbet bir çare de olurmuş."”

“Bir kadın bir çocuk doğurabilir, bir adam o çocuğu büyütebilir, bir aile o çocuğu yok edebilir.”

“Zira bilgi onu almaya hazır olmayan cahiller için tehlikelidir.”

“Söylediklerimizde, söyleyemediğimiz hangi sözün bakışı var?”

“Konuşmadan anlaşabildiğim insana dost derim ben.”

“Sorun değil. Bana doğrultulan tüm namlular tanıdıktı. ”

“Sinirlendiğimde ağlamaktan nefret ediyordum!!!”

“Kolima kampı sadece haritada bir leke değildi, insanlığın da Kara lekesiydi.”