BE
Begüm Evrim🌱Yeni Okur
@begum_evrim_41
Alıntı
“"Yalnızlık kadar güçlü bir şey yok bu dünyada, seni onarılamayacak kadar kırabilir."”— Otuz Yedi, Sezin Karameşe
0 izlenme·4ay
Türk romanı, 19. yüzyılın ortalarından itibaren Tanzimat Dönemi ile birlikte kendine bir kimlik kazanmaya başlamış ve zamanla zengin bir edebi birikim oluşturmuştur. Bu dönemdeki yazarlar, toplumsal değişimleri, bireylerin içsel çatışmalarını ve Osmanlı toplumunun dönüşümünü eserlerine yansıtmışlardır. Halit Ziya Uşaklıgil'in "Aşk-ı Memnu"su, Reşat Nuri Güntekin'in "Çalıkuşu"su ve Sabahattin Ali'nin "Kürk Mantolu Madonna" gibi klasik örnekler, hem dönemin ruhunu yansıtır hem de evrensel temalarla okuyucularını derinden etkiler. Türk romanı, okuyuculara sadece bir hikaye sunmakla kalmaz; aynı zamanda toplumsal eleştiriler, insan ilişkileri ve bireysel travmalar üzerine düşünme fırsatı verir. Bu nedenle, edebiyatseverler, tarih meraklıları ve toplumsal meselelerle ilgilenen okuyucular için vazgeçilmez bir türdür. Romanların sunduğu derinlik, karakterlerin içsel dünyaları ve sosyal yapıların sorgulanması, okuyuculara farklı bakış açıları kazandırır. Türk romanı, geçmişin izleriyle günümüzün karmaşası arasında köprü kurarak zihinleri zenginleştiren bir yolculuktur.
“"Yalnızlık kadar güçlü bir şey yok bu dünyada, seni onarılamayacak kadar kırabilir."”— Otuz Yedi, Sezin Karameşe
“Bana giden yollar hep kapalıydı.”— Enkaz Altındakiler (Karton Kapak), Beyza Alkoç
“Şikayet, insanın aynaya bakmadan camı suçlamasıdır.”— Kendi Halim, İbrahim Halil Dağ (s. 19)
“[object Object] kursak bir ülke dolusu insan toplanırdı”— Operatöre Bağlanıyorsunuz 1 (Karton Kapak), K. Kübra Berk (s. 205)
““Bazı yanlışlardan geri dönülemiyor.””— Kapıların Kışında, Zehra Tırıl (s. 41)
“Sayfa 15 - "Herif rüzgårı kendinden menkul uçurtmanın teki" Sayfa 48 - Ve rüzgârı bol bir adam, "size kolay gelsin" deyip çekip gidebilir.”— Rüzgar, Yokuş, Failatün Failün, İlhami Algör (s. 48)
“Ölümün yaşı tekti ve son nefesini verdin mi kimliğinde ne yazarsa yazsın adın ceset oluyordu”— Oyun Değil, Ayla Burçin Kahraman (s. 93)
“Eğer kendi hakkımı aramazsam kimse bana gelip ne hissettiğimi sormayacaktı.Hayat yolu,bazen istediklerini tutup söke söke almaktan geçiyordu.”— Operatöre Bağlanıyorsunuz 2 (Ciltli), K. Kübra Berk (s. 79)
“"Bir hata yaptığımı kabul ediyorum.Düzeltmeye çalışıyorum.Bunu neden göremiyorsun?” “O kadar büyük bir hata yapmışsındır ki belkide çabaların onun gölgesinde kalıyordur””— The Boss, Gizem Oslu (s. 485)
“"Din çalışmaktır, üretmektir, yaratıcı faaliyete katılmaktır.”— Güz Gelmeden, Selçuk Baran (s. 48)
“"Sana benden koca bir sır, karşında düşmanın varsa ve savaşın büyükse, bazen öldürmeden önce ona gülümsersin."”— Vaveyla 3 / Zehirli Ekinoks (Karton Kapak), Binnur Şafak Nigiz
“Hiçbir şeyim olmayan bir erkeğin başka bir kıza gülümsemesi fikri, beynimden tüm vücuduma zapt edilemez bir hormon salgılıyordu.”— Kötü Çocuk (Ciltli), Büşra Küçük (s. 114)
““Varken nasıl yok olabilir insan?””— Altı Harfli Bir Tatlı, Şermin Yaşar
“Bu yüzden kadınların ruhları ölümsüzdür.”— Yabancı Şahmeran, Öznur Yıldırım
“Beyaz: saflık, masumiyet, incelik demektir. Kırmızı: Aşk. Şiddetli sevgi. Delicesine. Mavi: Duygulu, yumuşak huylu, alıngan. Mor: İnancın rengidir... Yeşil: Umut, gelecek ve gençlik sembolü. Sarı: Bolluk, bereket, sevinç…”— Ezanı Beklerken, Mustafa Kutlu (s. 76)
“Terk edilmiş mezarlıklar,hatırlanan acılı geçmişler ve solmuş çiçeklerle doludur.”— Sokak Nöbetçileri, Aslı Arslan
“[object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object]”— Mavi Gözyaşı, Ahmed Günbay Yıldız
“Bazı insanlar, seni bazı anılarla yaşamak zorunda bırakır”— Vernem Nidahen / Açık Yaralar ve Dikiş İzler II (Ciltli), Beyza Aksoy
“Babasını ve annesini seçme hakkı kimseye verilmemiş.”— İçimde Susmayan Bir Çocuk Ağlar, Ahmed Günbay Yıldız (s. 17)
“"Doğru, yalnız hayalle geçiniyorum; ben yalnız hayal kuruyorum."”— Mahalle Kahvesi, Sait Faik Abasiyanik (s. 22)