"Çünkü acı her zaman diğer mutlulukların yakınındaydı; şüphelerle, hatta aşkının ölçüsüzlüğüyle işkence etmeye hazırdı. Oysa bu seferki, etrafını çeviren şeylerin tam anlamıyla ahenk içinde olduğu yalın bir mutluluktu; hiçbir şey istemeyen, yalnızca kabullenen, yalnızca nefes alan, yalnızca var olan bir mutluluktu." — Büyülü Nisan