""Turuncu, pürüzsüz, düz saçları açık omuzlarına değiyordu. Minyon yüzünde mavi gözleri yolunu kaybedenlere deniz feneri gibi yanıp sönüyordu. Kırmızı dudakları bütün dikkatleri üzerine çekmek isteyen huysuz bir çocuk gibiydi. Pamuk gibi bembeyaz tenli elini dudaklarıma götürüp öptüm. Hemen gülümsedi..."" — Bir İstanbul Düşü