Ana karakterin açlık ve yalnızlık ile başa çıkma yöntemleri, çoğunlukla sağlıklı ve sürdürülebilir olmaktan uzaktır. Yazar, ana karakterin yoksulluk içinde yaşadığı ruhsal çöküşü ve çaresizliğini gözler önüne sererken, bu süreçte karakterin kendine zarar verme eğilimlerini ve toplumla olan ilişkilerindeki zayıflıkları da vurgular. Karakter, açlıkla başa çıkmak için yazma tutkusuna sarılırken, bu tutku da zamanla bir kaçış haline gelir. Ancak bu çaba, bireyin gerçek sorunlarıyla yüzleşmesini engelleyebilir. Dolayısıyla, ana karakterin başa çıkma yöntemleri, uzun vadede sağlıklı bir çözüm sunmamaktadır.