Ana karakter, yalnızlıkla baş etme çabası içinde çeşitli yollar dener. Öncelikle, içsel huzursuzluğunu bastırmaya çalışarak sosyal ortamlardan uzaklaşır. Ancak bu yöntem, onu daha da yalnızlaştırır. İlişkilerindeki yüzeysellik, yalnızlık hissini derinleştirirken, zaman zaman içe kapanma ve düşünme yöntemine yönelir. Duygusal bağ kurma çabaları ise çoğunlukla başarısızlıkla sonuçlanır. Sonuç olarak, karakterin yalnızlıkla baş etme yöntemleri, etkisiz kalmakta ve derin bir içsel boşluk hissetmesine neden olmaktadır.