Aragon'un 'Elsa' eserinde, aşkın doğası hem yüceltilirken hem de kaybetme korkusu üzerinden sorgulanır. Şiirlerde, aşkın geçici ve kırılgan doğası, kayıplarla birlikte hissedilir. Aragon, okuyucuya aşkın sadece bir mutluluk kaynağı değil, aynı zamanda derin acı ve özlemle dolu bir deneyim olduğunu gösterir. Bu bağlamda, kaybetme teması, aşkın gerçekliğini ve bireyin ruhsal durumunu derinlemesine etkileyen bir unsur olarak öne çıkar.