Argan'ın hastalık takıntısı, onun toplumsal ilişkilerini derinlemesine etkiler. Sürekli hastalık belirtileriyle meşgul olması, çevresindeki insanlarla olan etkileşimini sınırlarken, aynı zamanda bu takıntı aracılığıyla ilgi çekme ihtiyacı doğar. Argan, hastalığını bir araç olarak kullanarak çevresindekilerden sevgi ve ilgi bekler; ancak bu durum, onu yalnızlaştırır ve gerçek duygusal bağlar kurmasını engeller. Toplumun sağlık konusundaki beklentileri ve normları da, Argan’ın kendisini nasıl algıladığı üzerinde etkili olur. Sonuç olarak, hastalık takıntısı, bireyin toplumsal kimliğini sorgulamasına ve bu kimlik etrafında yaşadığı çatışmalara yol açar.