Aşk-ı Hayat'ta aşkın geçici ve kalıcı doğası arasındaki çatışma, şiirlerde derin bir şekilde işlenmiştir. Şair, aşkın geçici mutluluklar ve kalıcı hatıralar olarak iki yönlü bir deneyim sunduğunu vurgular. Aşkın geçici doğası, insanın yaşamındaki anlık sevinçleri ve hüzünleri beraberinde getirirken, kalıcı olan ise bu deneyimlerin bireyin ruhunda bıraktığı izlerdir. Bu bağlamda, şair okuyucuyu aşkın doğasına dair düşünmeye sevk ederken, aynı zamanda aşkın insan hayatındaki vazgeçilmez bir parça olduğunu da gösterir.