Badiou, mutluluğu yalnızca bireysel bir tatmin olarak değil, aynı zamanda toplumsal bir olgu olarak değerlendirir. Onun tanımında, mutluluk, bireyin sosyal ilişkileri ve toplumsal bağlarıyla şekillenir. Bu bağlamda, bireylerin özgürlük arayışları ve toplumsal dayanışmaları mutluluğun temel unsurlarıdır. Badiou'ya göre, gerçek mutluluk, toplumsal dönüşüm ve ilişkilerle beslenir, bu nedenle bireysel mutluluk, kolektif bir bilinçle birleştiğinde anlam kazanır.