Bağımlılık, bireyin özgürlüğünü kısıtlayan bir durum olarak görülebilir. De Quincey'in deneyimleri, bağımlılığın insanın iradesi üzerindeki etkilerini açıkça ortaya koyar. Bağımlı birey, başlangıçta kendi isteğiyle seçimler yaparken, zamanla bu seçimlerin mahkumu haline gelir. Bu durum, özgür iradenin nasıl sınırlanabileceğini ve bağımlılığın insan doğasının karanlık bir yüzü olduğunu gösterir. Dolayısıyla, bağımlılığın getirdiği kısıtlamalar, bireyin kendi yaşamına dair yapabileceği seçimleri daraltır ve bu durum, özgürlük ile bağımlılık arasındaki karmaşık ilişkiyi gözler önüne serer.