Bauhaus, sanat ve zanaat arasındaki ilişkiyi, işlevselliğin ve estetiğin bir arada var olması gerektiği şeklinde tanımlar. Bu okul, sanatçıların sadece estetik kaygılarla değil, aynı zamanda toplumsal ihtiyaçlarla da ilgilenmesi gerektiğini savunur. Bu bağlamda, zanaatın sanata entegre edilmesi, eserlerin hem işlevsel hem de estetik bir değer taşımasını sağlar. Böylece, sanatın yalnızca bireysel bir ifade biçimi olmaktan çıkıp, toplumsal sorumluluk taşıyan bir araç haline gelmesi amaçlanır.