Bektaşi fıkraları, mizahi bir dil kullanarak toplumsal eleştirilerde bulunur. Bu fıkralar, geleneksel değerleri sorgularken, insan ilişkilerindeki tutarsızlıkları ve toplumsal normları eleştirir. Mizah, bu eleştirilerin daha ulaşılabilir hale gelmesini sağlarken, aynı zamanda okuyucunun düşünmesini ve sorgulamasını teşvik eder. Bektaşi fıkralarının bu işlevi, kültürel bir miras olarak önemini artırmakta ve günümüzde de geçerliliğini korumaktadır.