Belzoni'nin Macerası: Keşif mi, Yağma mı?

Muhteşem Belzoni'nin en güzel tarafı tam da bu ikircikliğe kafa yormaya zorlamas—Belzoni ne tam kahraman ne tam kötü adam, o dönemin kompleks gerçekliğinin içinde sıkışmış biri. Kitap okurken ilk başta onun keşif hırsına ve cesaretiyle büyüleniyorsun, ama gittikçe anlaşılıyor ki bulduğu eserlerin nereye gittiği, kimler için çalıştığı sorusu seni rahatsız etmeye başlıyor—yani aslında yazar tam da bunu istemiş. Bence kitap Belzoni'yi "emperyalizmin iyi niyetli aracı" olarak sunuyor, bu da tarihle yüzleşme açısından daha dürüst bir tutum, çünkü o dönem böyleydi; ne kahraman yaratmak ne de basit kötü göstermek yerine, insanın ve zamanının çelişkilerini aynen bırakıyor.