Beytullahname'deki karakterler, karşılaştıkları komik durumlar aracılığıyla toplumsal normları sorgulama fırsatı buluyor. Mizah, bu karakterlerin alışılmış davranış kalıplarının dışında hareket etmelerini sağlarken, toplumun dayattığı kurallara karşı bir duruş sergilemelerine olanak tanır. Eğlenceli bir dille anlatılan absürt olaylar, okuyucunun da bu normlar üzerine düşünmesini teşvik eder. Bu durum, eserin temel özelliği olan, mizahın derin bir eleştiri aracı olarak kullanılmasını ortaya koyar.