Butor, zaman kavramını bir döngü olarak ele alarak, karakterin geçmişle olan ilişkisini sorgulamasına olanak tanır. Bu döngüsel yapı, karakterin anılarıyla yüzleşmesini ve zamanın geçişinin kimliğini nasıl şekillendirdiğini anlamasını sağlar. Geçmişteki deneyimlerin güncel yaşama yansımaları, karakterin kendini bulma çabasını derinleştirir. Zamanın geçişi ile birlikte, karakterin içsel yolculuğu ve varoluşsal sorgulamaları, okuyucuda derin bir düşünce süreci başlatır.