Çevengur'un yalnızlık hissi, onun toplumsal ilişkilerini derinden etkilemiştir. Bu duygu, karakterin insanlarla olan etkileşimlerini zorlaştırmış, sosyal hayattan izole olmasına yol açmıştır. Yalnızlık, onun içsel çatışmalarını derinleştirirken, bu durum diğer karakterlerle olan ilişkilerinde sorunlar yaratır. Çevengur, başkalarıyla bağ kurma isteği duysa da, toplumun dışına itilmişlik hissi, onu daha da yalnızlaştırır. Bu etkileşimlerin karmaşıklığı, roman boyunca insan ilişkilerinin ne denli derin ve çelişkili olabileceğini gösterir.