Cumhuriyet dönemi Türkiye'sinde din ve toplum ilişkisi, modernleşme süreciyle birlikte derin bir dönüşüm geçirmiştir. Laiklik anlayışı, dinin toplumsal hayattaki rolünü kısıtlarken, bireylerin inançları üzerinde de baskılar oluşturmuştur. Bu durum, bireylerin ruhsal ve kimliksel krizler yaşamasına neden olmuştur. Dinin toplum üzerindeki etkisi, hem bireylerin kimliklerini sorgulamalarına hem de toplumsal normların yeniden şekillenmesine yol açmıştır. Bu bağlamda, Kutsalın Sürgünü, din ve toplum ilişkisini irdeleyerek, bu karmaşık yapının bireyler üzerindeki etkilerini anlamaya yönelik önemli bir perspektif sunmaktadır.