Deleuze, sinemanın imgeleri ve hareketi aracılığıyla izleyicinin algısını dönüştürme potansiyeline sahip olduğunu savunur. Bu dönüşüm, izleyicinin görsel deneyimden ziyade düşünsel bir süreç yaşamasını sağlar. Sinema, izleyicinin zihninde farklı imgeler ve anlamlar oluştururken, onların duygusal ve psikolojik durumlarını da etkiler. Bu nedenle, Deleuze'ün sinema anlayışı, izleyicinin hem bireysel hem de toplumsal algısını sorgulamasına ve yeniden şekillendirmesine olanak tanır.