Derrida'nın şiir anlayışı, okur ile metin arasındaki ilişkiyi derinden etkiler. Şiir, okurun anlamı inşa etme sürecine aktif katılımını gerektirir. Anlamın sabitlenememesi, okuyucuyu metni sorgulamaya ve kendi deneyimleriyle ilişkilendirmeye yönlendirir. Bu durum, okurun yalnızca pasif bir alıcı olmasının ötesine geçerek, metnin anlamını keşfetme ve yeniden yaratma sürecine dâhil olmasını sağlar. Böylece, şiir, okur için bir düşünsel ve duygusal yolculuk haline gelir.