Eleştirinin doğası, öznel yorumların nesnel gerçekliklerle buluştuğu bir alandır. Barthes'a göre, eleştiri bir hakikat arayışıdır. Ancak bu hakikat, sabit bir nesne değil, okuyucunun metinle kurduğu ilişki sonucunda şekillenen bir olgudur. Eleştirinin bağlamı, tarihsel ve kültürel dinamiklerle değişirken, okuyucunun kendi deneyimleri ve algıları da bu sürece dahil olur. Bu nedenle eleştirinin doğası, çok katmanlı ve dinamik bir yapıdadır.