Faust'un ruhunu Mephistopheles'e satmasının arkasında bir dizi motivasyon bulunmaktadır. Öncelikle, yaşamının sıradanlığından ve bilgiye olan açlığından kaynaklanan derin bir tatminsizlik söz konusudur. Faust, varoluşsal sorgulamaları ile yüzleşirken, hayatın anlamını bulma arzusuyla yanıp tutuşmaktadır. Ayrıca, gençlik ve tutku arayışı, onun karanlık bir yola sapmasına neden olur. Bu anlaşma, insanın kendi içsel çatışmaları ve arzuları ile yüzleşmesini sağlarken, aynı zamanda özgür irade ve sonuçlarının sorgulanmasına da yol açar.