Gençlik dönemi, bireyin kimlik arayışının en yoğun yaşandığı zaman dilimidir. Bu süreçte, birey sosyal normlar, aile beklentileri ve kendi hayalleri arasında bir denge kurmaya çalışır. Kendini bulma çabası, sadece bireysel bir deneyim değil, aynı zamanda toplumsal bir gereklilik haline gelir. Gençler, bu dönemde karşılaştıkları zorluklar ve başarılar üzerinden kimliklerini inşa eder. Sarmış'ın 'Genç' eserinde de bu kimlik arayışı, karakterin içsel çatışmaları ve toplumsal baskılarla birleşerek derin bir anlam kazanır. Bu nedenle, gençlik dönemi, birey açısından kimlik gelişiminin temel taşlarını oluşturur.