George'un yalnızlık hissi, toplumla olan ilişkisini derinden etkiler. Yalnızlık, onun sosyal çevresinde bağ kurma isteğini azaltırken, aynı zamanda içsel çatışmalarını artırır. İnsanlar arasında yüzeysel ilişkilere yönelmesi, duygusal derinlikten kaçış arzusunu yansıtır. Bu durum, George'un kendisini toplumdan yabancı hissetmesine sebep olur. Yalnızlık, onun için sadece bir dışsal durum değil, aynı zamanda içsel bir tecrübedir; bu nedenle sosyal ilişkileri genellikle tatminsiz ve yüzeyseldir. George, kaybı nedeniyle duygusal olarak kapalı bir hale gelir ve bu da onun toplumla olan bağının zayıflamasına yol açar.