Hayyam’ın rubailerinde aşk, doğanın bir parçası olarak görülmektedir. Aşk, doğanın güzellikleriyle iç içe geçer; bu da okuyucuya, aşkın doğadan beslenen bir duygu olduğunu hatırlatır. Hayyam, aşkı ve doğayı bir bütün olarak ele alırken, ikisinin de geçici ve geçişli olduğunu vurgular. Bu açıdan, aşkın doğanın döngüselliğiyle nasıl örtüştüğü, Hayyam’ın düşüncelerinin merkezinde yer alır.